هوش هیجانی معلم: چگونه ارتباط عاطفی سالم با دانش آموزان، یادگیری را تسهیل می کند؟

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 19

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PSHR-3-7_013

تاریخ نمایه سازی: 4 آبان 1405

چکیده مقاله:

در فضای آموزشی معاصر که متاثر از تغییرات سریع فناوری و دگرگونی های اجتماعی است، نقش معلم از یک انتقال دهنده صرف دانش به یک تسهیل گر عاطفی و شناختی تغییر یافته است. این پژوهش با هدف واکاوی عمیق مولفه های هوش هیجانی معلم و تاثیرات مستقیم آن بر شکل گیری پیوند عاطفی سالم با دانش آموزان و در نهایت، ارتقای پیامدهای یادگیری انجام شده است. هوش هیجانی به عنوان مجموعه ای از توانایی ها شامل خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی و مدیریت روابط، به معلم این امکان را می دهد تا نه تنها رفتارهای هیجانی خود را در مواجهه با چالش های کلاس درس تنظیم کند، بلکه محیطی امن و حمایت گر ایجاد نماید که در آن اضطراب یادگیری به حداقل رسیده و انگیزش درونی دانش آموزان به حداکثر برسد.روش پژوهش در این مطالعه، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور نظام مند اسناد و متون معتبر علمی (کتابخانه ای) است. با واکاوی نظریه های پیشرو همچون نظریه «دلبستگی» در محیط آموزشی و مدل های «هوش هیجانی توانایی» (مایر و سالووی، ۲۰۲۲)، این پژوهش تبیین می کند که چگونه معلمان دارای هوش هیجانی بالا، با خوانش دقیق هیجانات دانش آموزان، قادر به شخصی سازی مداخلات آموزشی هستند. تحلیل یافته ها نشان می دهد که ارتباط عاطفی سالم نه یک مقوله حاشیه ای یا صرفا اخلاقی، بلکه یک متغیر میانجی حیاتی در فرایند شناخت است؛ به گونه ای که تعاملات مثبت معلم-دانش آموز، معماری مغزی دانش آموز را برای پذیرش مفاهیم پیچیده آماده تر می سازد.در بخش یافته ها، مشخص شد که معلمان با هوش هیجانی توسعه یافته، در مواجهه با رفتارهای چالش برانگیز دانش آموزان، به جای واکنش های تقابلی، از راهبردهای حل مسئله و همدلی استفاده می کنند که این امر منجر به کاهش فرسودگی شغلی معلم و افزایش تاب آوری روانی دانش آموزان می گردد. در نهایت، این مقاله ضمن ارائه یک چارچوب مفهومی، بر ضرورت گنجاندن آموزش های مبتنی بر هوش هیجانی در برنامه های تربیت معلم و توسعه حرفه ای تاکید می ورزد. این پژوهش نتیجه می گیرد که «سواد هیجانی» معلم، زیربنای اصلی عدالت آموزشی و اثربخشی تدریس در قرن بیست و یکم است. پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی، هوش هیجانی را به عنوان یکی از شاخص های اصلی شایستگی های حرفه ای معلمان در نظام ارزیابی عملکرد لحاظ نمایند تا بستر تحول کیفی در نظام یاددهی-یادگیری فراهم گردد.

نویسندگان

مریم حجازی پور

ارشد آنالیز عددی دانشگاه صنعتی قم

الهام ایوب زاده

ارشد آموزش ریاضی دانشگاه آزاد اراک