پیشگیری از فرسودگی شغلی معلمان: تاب آوری در برابر استرس های محیط آموزشی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 19

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PSHR-3-7_007

تاریخ نمایه سازی: 4 آبان 1405

چکیده مقاله:

حرفه معلمی همواره به عنوان یکی از ارکان بنیادین نظام های آموزشی و توسعه پایدار جوامع شناخته می شود؛ با این حال، ماهیت تعاملی، فشارهای ساختاری و مواجهه مداوم با انتظارات متناقض سازمانی، این قشر را در معرض سطوح بالایی از استرس های شغلی و به تبع آن فرسودگی شغلی قرار داده است. فرسودگی شغلی در میان معلمان نه تنها پیامدهای مخربی بر سلامت جسمی و روانی آنان بر جای می گذارد، بلکه افت چشمگیر کیفیت یاددهی-یادگیری، کاهش تعهد سازمانی و افزایش تمایل به ترک خدمت را به همراه دارد. در این میان، سازه روان شناختی «تاب آوری» به عنوان یک سپر حفاظتی و فرایندی پویا، نقشی تعیین کننده در تعدیل اثرات منفی تنیدگی های محیط آموزشی و حفظ بهزیستی شغلی ایفا می کند. هدف بنیادین پژوهش حاضر، واکاوی جامع سازوکارهای پیشگیری از فرسودگی شغلی معلمان با تکیه بر تقویت مولفه های تاب آوری فردی، زمینه ای و سازمانی در برابر استرس های چندبعدی محیط های آموزشی است. این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از روش مرور نظام مند اسنادی و کتابخانه ای به تحلیل، ترکیب و بازخوانی انتقادی یافته های حاصل از پایگاه های معتبر داده های علمی داخلی (نورمگز، مگیران، پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی [SID] و سیویلیکا) و بین المللی (ساینس دایرکت، اسکوپوس، پرکوئست، اشپرینگر و وب آو ساینس) در بازه زمانی سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴ میلادی (۱۳۹۳ تا ۱۴۰۳ خورشیدی) پرداخته است. یافته های مستخرج از تحلیل اسناد نشان می دهد که استرس های محیط آموزشی در سه سطح عمده «عوامل فردی و ادراکی» (نظیر کمال گرایی منفی، خودکارآمدی پایین و احساس عدم کفایت)، «عوامل بین فردی و کلاسی» (مانند رفتارهای چالش برانگیز دانش آموزان، تعارض با اولیا و فقدان شبکه حمایت همتایان) و «عوامل ساختاری و مدیریتی» (از قبیل بار کاری نامتعارف، ابهام و تعارض نقش، عدم استقلال حرفه ای و سبک های رهبری غیرحمایتی) دسته بندی می شوند. همچنین نتایج نشان داد که تاب آوری معلمان متغیری ایستا و صرفا متکی بر ویژگی های شخصیتی نیست، بلکه پدیده ای چندوجهی، بسترپذیر و قابل یادگیری است که از تعامل پویای خودآگاهی عاطفی، خوش بینی واقع گرایانه، رهبری آموزشی توزیع شده و جو سازمانی مبتنی بر اعتماد و همدلی نشئت می گیرد.

نویسندگان

فاطمه کردی

لیسانس طراحی لباس