پیش بینی استفاده از هوش مصنوعی برای ارزشیابی علائم افسردگی و اضطراب با توجه به سبک زندگی دیجیتال و استفاده از فضای مجازی در کودکان دوره دوم دبستان شهر قم

هدف اصلی از پژوهش حاضر پیش بینی استفاده از هوش مصنوعی برای ارزشیابی علائم افسردگی و اضطراب با توجه به سبک زندگی دیجیتال و استفاده از فضای مجازی در کودکان دوره دوم دبستان شهر قم بود. این پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی (۱۰ تا ۱۲ سال) مدارس دخترانه و پسرانه شهر قم به تعداد ۶۱۸۶۳ نفر بود که از میان آنان، ۳۸۲ نفر بر اساس جدول مورگان و به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه میزان استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی الیوف (۲۰۲۳)، پرسشنامه افسردگی بک، پرسشنامه اضطراب بک و پرسشنامه سبک زندگی دیجیتال خادمیان و حسینی (۱۳۹۴) گردآوری شد. روایی ابزارها بر اساس مطالعات پیشین تایید و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ در سطح مطلوب گزارش شده است. داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی شامل آزمون کولموگروف–اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و تحلیل مسیر در نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد سبک زندگی دیجیتال با ضریب استاندارد ۵۱/۰β= قوی ترین پیش بینی کننده استفاده از هوش مصنوعی است. پس از آن افسردگی با ضریب استاندارد ۲۱/۰β= و اضطراب با ضریب استاندارد ۱۴/۰ β= به ترتیب در رتبه های بعدی قرار دارند. هر سه متغیر دارای اثر مثبت و معنادار بر استفاده از هوش مصنوعی هستند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، ارزشیابی ، افسردگی ، اضطراب ، سبک زندگی دیجیتال ، فضای مجازی