آموزش در کنار کار برای کودکان: تجربه «خانه ایرانی» لب خط

پژوهش حاضر با هدف بررسی آموزش کودکان کار پاکستانی تبار شهر تهران، به بررسی نیازهای آموزشی آنان پرداخته است. جامعه پژوهش تعدادی از کودکان کار پاکستانی تبار شهر تهران در سنین ۱۲ تا ۱۶ سال بودند که از خدمات «خانه ایرانی» ویژه کودکان کار بهره می گرفتند و با نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. روش مطالعه، نظریه مبنایی و ابزار آن مصاحبه بود. یافته ها نشان داد انواع پیامدهای حاصل از آموزش ها در این مرکز را می توان در پنج دسته کلی؛ پیامدهای فردی، آموزشی، مهارت های زندگی، پیامدهای اجتماعی و کاری جای داد. همچنین، راهبردهای به کار رفته از طرف کودکان شامل پنج دسته؛ فردی، آموزشی، خانوادگی، حرفه ای و عمومی بودند. پدیده محوری پژوهش، طرد مضاعف بود که نشان دهنده رنج کار و رنج بی هویتی در کنار هم است. راهبرد نهایی برای دستگاه های سیاست گذار آن است که با تکیه بر تلاش و تمایل کودکان برای پیشرفت، به گسترش این نوع مراکز بپردازند.

کلیدواژه ها:

آموزش ، کودکان کار ، طرد مضاعف ، مهارت شغلی ، مهارت زندگی