بررسی تاثیر شبکه های اجتماعی مجازی بر گرایش به کارآفرینی با نقش میانجی خودکارآمدی اقتصادی

با گسترش فضای دیجیتال و افزایش نقش شبکه های اجتماعی مجازی در تعاملات اقتصادی، پرسش اساسی این است که این فضاها از چه طریقی می توانند به شکل گیری گرایش های کارآفرینانه در میان جوانان منجر شوند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر شبکه های اجتماعی مجازی بر گرایش به کارآفرینی با تاکید بر نقش میانجی خودکارآمدی اقتصادی است. این پژوهش از نظر رویکرد کمی و از نظر روش، پیمایشی است. جامعه آماری شامل جوانان ۱۸ تا ۳۵ ساله ساکن شهر تهران بود که به طور فعال در حوزه کسب وکارهای اینترنتی یا فعالیت های فریلنسری مشارکت داشتند. حجم نمونه ۳۵۰ نفر تعیین و داده ها با استفاده از پرسش نامه های استاندارد گردآوری شد. تحلیل داده ها با بهره گیری از مدل یابی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) انجام گرفت. یافته ها نشان داد شبکه های اجتماعی مجازی تاثیر مثبت و معنی داری بر خودکارآمدی اقتصادی و گرایش به کارآفرینی دارند و خودکارآمدی اقتصادی نیز به طور معنی داری گرایش به کارآفرینی را تقویت می کند. همچنین، نتایج آزمون میانجی گری حاکی از آن است که خودکارآمدی اقتصادی نقش میانجی جزئی اما قوی در رابطه بین شبکه های اجتماعی مجازی و گرایش به کارآفرینی ایفا می کند. نتایج نشان می دهد شبکه های اجتماعی مجازی زمانی به محرکی موثر برای توسعه گرایش های کارآفرینانه تبدیل می شوند که از مسیر افزایش خودکارآمدی اقتصادی و توانمندسازی شناختی عمل کنند. نوآوری این پژوهش در تمرکز بر سازوکارهای شناختی واسط و ارائه چارچوبی تحلیلی برای سیاست گذاری مبتنی بر توانمندسازی فردی است.

کلیدواژه ها:

شبکه های اجتماعی مجازی ، گرایش به کارآفرینی ، خودکارآمدی اقتصادی ، کارآفرینی دیجیتال ، جوانان