تبیین اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان بر اساس ذهن آگاهی و خودکارآمدی تحصیلی با نقش میانجی انگیزش تحصیلی: ارائه الگویی برای مدیریت آموزشی مدارس

اهمال کاری تحصیلی یکی از چالش های مهم نظام های آموزشی است که می تواند فرایند یادگیری، انجام به موقع تکالیف، مشارکت در فعالیت های آموزشی و دستیابی به اهداف تحصیلی را تحت تاثیر قرار دهد. شناخت عوامل روان شناختی مرتبط با این پدیده، زمینه مناسبی برای طراحی برنامه های اثربخش در مدیریت آموزشی مدارس فراهم می کند. هدف مقاله حاضر، تبیین اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان بر اساس ذهن آگاهی و خودکارآمدی تحصیلی با تاکید بر نقش میانجی انگیزش تحصیلی و ارائه الگویی مفهومی برای مدیریت آموزشی مدارس است. این مقاله با رویکرد مروری تحلیلی و با استفاده از منابع فارسی معرفی شده در حوزه اهمال کاری تحصیلی، ذهن آگاهی، خودکارآمدی و انگیزش تحصیلی تدوین شده است. بر اساس چارچوب نظری مورد بررسی، انتظار می رود ذهن آگاهی از طریق افزایش توجه به تکالیف و کاهش واکنش های خودکار، و خودکارآمدی تحصیلی از طریق تقویت باور دانش آموز به توانایی انجام فعالیت های درسی، با اهمال کاری تحصیلی ارتباط داشته باشند. همچنین، انگیزش تحصیلی می تواند سازوکار میانجی احتمالی در ارتباط این متغیرها با اهمال کاری باشد. در پایان، الگویی مفهومی برای استفاده مدیران مدارس از راهبردهای حمایتی، انگیزشی و آموزشی پیشنهاد می شود. اعتبار تجربی این الگو به اجرای پژوهش میدانی و آزمون روابط پیشنهادی وابسته است.

کلیدواژه ها:

اهمال کاری تحصیلی ، ذهن آگاهی ، خودکارآمدی تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، مدیریت آموزشی.