ارزیابی عملکرد و تخصیص منابع استارتاپ های فناوری اطلاعات با رویکرد تحلیل پوششی داده های معکوس

تخصیص بهینه منابع و مدیریت سرمایه گذاری در استارت آپ های فناوری اطلاعات، از عوامل حیاتی جهت ارتقای بهره وری و پایداری اقتصادی هستند. معمولا ارزیابی های سنتی کارایی رویکردی گذشته نگر داشته و ابزار برنامه ریزی عملیاتی برای دست یابی به اهداف رشد آتی ارائه نمی دهند. در این پژوهش، ارزیابی کارایی و برآورد ورودی های مورد نیاز جهت دستیابی به افزایش ۲۰% در خروجی با حفظ سطح کارایی فعلی از ۲۷ استارتاپ فعال در حوزه فناوری اطلاعات ارائه شده است. برای این منظور، ابتدا از مدل BCC در ماهیت ورودی تحلیل پوششی داده ها استفاده شده و سپس مدل تحلیل پوششی داده های معکوس به کار گرفته شده است. متغیرهای ورودی شامل سرمایه (ریال)، هزینه (ریال) و تعداد نیروی انسانی (نفر) و متغیر خروجی نیز سود (ریال) است. نتایج حاصل از ارزیابی کارایی استارتاپها حاکی از آن است که ۴۰.۷۴% از آن ها کارا و ۵۹.۲۶% ناکارا هستند. همچنین، نتایج حاصل از مدل تحلیل پوششی داده های معکوس جهت تحقق ۲۰% سود بیشتر بیانگر آن است که یکی از استارتاپ های کارا جهت حفظ سطح کارایی فعلی نیازمند افزایش متناسب و همزمان ۲۰% در تمامی ورودی های خود است و این در مورد سایر استارتاپ های کارا لزوما درست نیست. همچنین، استارتاپ های ناکارا بدون نیاز به جذب سرمایه جدید یا افزایش تعداد نیروی انسانی و تنها از طریق بهینه سازی ساختار هزینه ها و اصلاح تخصیص منابع موجود می توانند هدف افزایش ۲۰% سود را محقق ساخته و سطح کارایی اولیه خود را حفظ نمایند.

کلیدواژه ها:

تحلیل پوششی داده ها ، تحلیل پوششی داده های معکوس ، تخصیص منابع ، سرمایه گذاری ، استارتاپ ، فناوری اطلاعات