نقش وسواس فکری-عملی در اضطراب وجودی، با میانجی گری نشخوار فکری در دانشجویان کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش وسواس فکری-عملی در پیش بینی اضطراب وجودی با میانجی گری نشخوار فکری در دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند انجام شد. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ تشکیل دادند که از میان آنان، نمونه ای به حجم ۲۰۰ نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از سیاهه بازنگری شده وسواس فکری-عملی فوآ و همکاران (۲۰۰۲)، مقیاس اضطراب وجودی گود و گود (۱۹۷۴) و پرسشنامه سبک های پاسخ نشخوار فکری نولن-هوکسما و مارو (۱۹۹۱) استفاده گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با روش مدل یابی معادلات ساختاری و آزمون سوبل در نرم افزارهای اس پی اس اس و اسمارت پی ال اس انجام پذیرفت. یافته ها حاکی از آن بود که وسواس فکری-عملی اثر مستقیم، مثبت و معناداری بر اضطراب وجودی و همچنین بر نشخوار فکری دانشجویان دارد. با این حال، اثر مستقیم نشخوار فکری بر اضطراب وجودی معنادار نگردید و نتایج آزمون میانجی گری نشان داد که نشخوار فکری نقش واسطه ای معناداری در پیوند میان وسواس فکری-عملی و اضطراب وجودی ایفا نمی کند؛ بنابراین مسیر غیرمستقیم مورد تایید قرار نگرفت. بر اساس یافته های این مطالعه، نشانگان وسواس به صورت مستقیم و بدون نیاز به فرآیند شناختی واسطه ای نشخوار فکری، دلهره های اگزیستانسیال را برافروخته می سازند؛ از این رو پیشنهاد می شود در مداخلات روان شناختی دانشگاهی، تمرکز اصلی بر پذیرش عدم قطعیت و تعدیل سازوکارهای کنترل وسواسی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

وسواس فکری-عملی ، اضطراب وجودی ، نشخوار فکری ، دانشجویان