تحلیل الزامات طراحی ساختمان سبز با تاکید بر مدیریت انرژی، انتخاب مصالح و پیش بینی سامانه های پایش هوشمند بر اساس پیوست چهارم ویرایش پنجم مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 41

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EBUCONF32_216

تاریخ نمایه سازی: 3 آبان 1405

چکیده مقاله:

گسترش رویکردهای نوین در حوزه توسعه پایدار و ضرورت کاهش مصرف انرژی در بخش ساختمان، موجب شده است مفهوم ساختمان سبز از یک رویکرد صرفا زیست محیطی به یک چارچوب جامع برای طراحی، ساخت و بهره برداری از ساختمان ها تبدیل شود. در این میان، مرحله طراحی از اهمیت ویژه ای برخوردار است؛ زیرا بخش قابل توجهی از قابلیت ساختمان برای کاهش اتلاف انرژی، افزایش بهره وری تجهیزات و کنترل مصرف در همین مرحله تعیین می شود. ویرایش پنجم مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان و پیوست های مرتبط با آن، با تاکید بر بهبود عملکرد انرژی ساختمان، توجه به ویژگی های اجزای ساختمانی، مصالح و تجهیزات و همچنین فراهم کردن زیرساخت های لازم برای اندازه گیری و پایش مصرف، زمینه مناسبی برای حرکت از رویکرد سنتی کنترل مصرف به سمت مدیریت یکپارچه انرژی فراهم کرده است.پژوهش حاضر با هدف تحلیل الزامات طراحی ساختمان سبز با تاکید بر مدیریت انرژی، انتخاب مصالح و پیش بینی سامانه های پایش هوشمند، بر اساس پیوست چهارم ویرایش پنجم مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان انجام شده است. روش پژوهش، کیفی و از نوع توصیفی تحلیلی است و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای مقررات، ضوابط فنی و منابع علمی مرتبط با ساختمان سبز و مدیریت انرژی در ساختمان گردآوری و بررسی شده است. در این مطالعه، به جای استفاده از داده های کمی و آزمون های آماری، الزامات طراحی از منظر نقش پوسته ساختمان، انتخاب و عملکرد حرارتی مصالح، کنترل انتقال حرارت، تجهیزات و سامانه های انرژی بر و همچنین زیرساخت های اندازه گیری، پایش و مدیریت مصرف انرژی مورد تحلیل قرار گرفته اند.یافته های پژوهش نشان می دهد که تحقق ساختمان سبز در مرحله طراحی، مستلزم نگاه همزمان به اجزای فیزیکی ساختمان و زیرساخت های مدیریتی و پایشی آن است. انتخاب مصالح و اجزای ساختمانی مناسب، طراحی صحیح پوسته و جدارهای نورگذر، توجه به عملکرد حرارتی ساختمان و پیش بینی تجهیزات کارآمد، زمانی می تواند به کاهش واقعی مصرف انرژی منجر شود که امکان اندازه گیری، تفکیک، پایش و تحلیل مصرف نیز از ابتدای فرایند طراحی در نظر گرفته شود. بر این اساس، سامانه های پایش و مدیریت انرژی نباید به عنوان تجهیزات الحاقی در پایان پروژه تلقی شوند، بلکه باید بخشی از الزامات طراحی ساختمان سبز محسوب شوند. در نهایت، پژوهش نشان می دهد که پیوند میان طراحی معماری و فنی، انتخاب مصالح با عملکرد مناسب و پیش بینی زیرساخت پایش هوشمند می تواند زمینه تحقق ساختمان هایی با عملکرد انرژی مطلوب تر و قابلیت مدیریت مستمر مصرف را فراهم کند.

نویسندگان

حسین قربانی

دکتری تخصصی (Phd) خط مشی گذاری ، دانشگاه تهران ، دکتری حرفه ای مهندسی عمران گرایش مدیریت ساخت

شیرین همتی

کارشناسی مهندسی معماری ، دانشکده توحید آمل ، دانشگاه ملی مهارت