اثربخشی درمان تنظیم هیجان (ERT) بر ناسازگاری عاطفی زنان متاهل دارای تعارض زناشویی

هدف: تعارضات زناشویی ساختار هیجانی پیوند همسران را دستخوش بی نظمی ساخته و زمینه ساز شکل گیری ناسازگاری عاطفی عمیق در زنان می گردد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان تنظیم هیجان (ERT) بر ناسازگاری عاطفی زنان متاهل دارای تعارض زناشویی انجام پذیرفت. روش پژوهش: این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه زنان متاهل دارای تعارض زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره و خدمات روان شناختی شهر گرمی در سال ۱۴۰۰ تشکیل دادند. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند، تعداد ۳۰ زن واجد ملاک های ورود انتخاب و با گمارش تصادفی در دو گروه مساوی ۱۵ نفره (آزمایش و کنترل) جای دهی شدند. گروه آزمایش تحت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای درمان تنظیم هیجان بر پایه پروتکل گراس و گرنز مداخله دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل در لیست انتظار باقی ماند. ابزار پژوهش شامل خرده مقیاس ناسازگاری عاطفی پرسشنامه سازگاری بل و پرسشنامه تعارضات زناشویی ثنایی بود. تحلیل داده ها با بهره گیری از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره (ANCOVA) در محیط نرم افزار SPSS-۲۶ انجام گرفت. یافته ها: یافته ها نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، تفاوت معناداری میان میانگین نمرات ناسازگاری عاطفی گروه های آزمایش و کنترل در مرحله پس آزمون وجود دارد. ضریب مجذور اتا حاکی از آن بود که ۳۹.۵ درصد از واریانس کاهش نمرات ناسازگاری عاطفی مستقیما ناشی از مداخله درمان تنظیم هیجان بوده است . نتیجه گیری: درمان تنظیم هیجان با آموزش تمایز و نام گذاری هیجانات، کاهش راهبردهای سرکوب گرانه و نشخوار فکری، و ارتقای مهارت های ارزیابی مجدد شناختی و شفقت به خود، رویکردی کارآمد و اثربخش جهت کاهش ناسازگاری عاطفی و بازگرداندن ثبات روانی به زنان در بستر تعارضات زناشویی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

درمان تنظیم هیجان (ERT) ، ناسازگاری عاطفی ، تعارض زناشویی ، ارزیابی مجدد شناختی ، بازداری هیجانی