پیش بینی سلامت روان دانش آموزان پایه نهم بر اساس سواد استفاده از هوش مصنوعی، خودتنظیمی تحصیلی و تاب آوری

سلامت روان دانش آموزان به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های رشد فردی و اجتماعی، نقش اساسی در موفقیت تحصیلی، سازگاری اجتماعی و پیشگیری از آسیب های روان شناختی ایفا می کند. هم زمان با گسترش فناوری های هوش مصنوعی در محیط های آموزشی، نحوه استفاده مسئولانه از این فناوری ها به یکی از دغدغه های نظام های آموزشی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی سلامت روان دانش آموزان پایه نهم بر اساس سواد استفاده از هوش مصنوعی، خودتنظیمی تحصیلی و تاب آوری انجام شد. این پژوهش از نوع همبستگی و مبتنی بر روش تحلیل رگرسیون است. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه نهم مدارس متوسطه اول بوده و داده ها با استفاده از پرسشنامه های محقق ساخته و مقیاس های مرتبط گردآوری شدند. نتایج نشان داد مدل رگرسیون معنادار بوده و سه متغیر پیش بین در مجموع ۴۷.۱ درصد از واریانس سلامت روان را تبیین کردند. در میان متغیرها، تاب آوری قوی ترین پیش بین معنادار سلامت روان بود. یافته ها بر اهمیت تقویت تاب آوری و خودتنظیمی در برنامه های مشاوره ای مدارس تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، سواد استفاده از هوش مصنوعی ، خودتنظیمی تحصیلی ، تاب آوری ، دانش آموزان پایه نهم