چالش های شهر هوشمند برای افراد دارای افکار پارانوئید

شهر هوشمند به عنوان یکی از مهم ترین رویکردهای برنامه ریزی و مدیریت شهری، با اتکا به فناوری های اطلاعات و ارتباطات، داده های کلان، اینترنت اشیا و سامانه های نظارتی، تلاش می کند کیفیت زندگی شهروندان و کارآمدی خدمات عمومی را ارتقا دهد. با این حال، تجربه این فناوری ها برای همه شهروندان یکسان نیست. مقاله حاضر به بررسی چالش های شهر هوشمند برای افراد دارای افکار پارانوئید می پردازد؛ گروهی که به دلیل حساسیت شناختی به تهدید، بی اعتمادی نهادی و نگرانی درباره کنترل و نظارت ممکن است محیط های داده محور شهری را به گونه ای متفاوت و تهدیدآمیز تجربه کنند. این پژوهش با رویکردی میان رشته ای و روش تحلیل نظری، مفاهیم شهر هوشمند، داده محوری، نظارت دیجیتال و افکار پارانوئید را تبیین می کند و نشان می دهد ویژگی هایی مانند نظارت تصویری گسترده، جمع آوری مداوم داده های شخصی، حسگرهای نامرئی، ردیابی مکانی، یکپارچه سازی اطلاعات، تصمیم گیری الگوریتمی و دیجیتالی شدن اجباری خدمات، می توانند از طریق افزایش احساس تحت نظر بودن، کاهش کنترل فردی، تشدید اضطراب، فرسایش اعتماد اجتماعی و تهدید حریم خصوصی، به تقویت افکار بدگمانانه و طرد اجتماعی این افراد منجر شوند. مقاله همچنین چالش های اخلاقی و حقوقی مهمی از جمله تضعیف رضایت آگاهانه، ابهام الگوریتمی، خطر تبعیض و برچسب زنی و فقدان مسئولیت پذیری را تحلیل می کند. در نهایت، راهکارهایی مبتنی بر حریم خصوصی در طراحی، شفافیت الگوریتمی، حفظ گزینه های غیردیجیتال، حکمرانی مستقل داده و طراحی شهری حساس به سلامت روان پیشنهاد می شود. نتیجه پژوهش تاکید می کند که شهر هوشمند تنها زمانی واقعا هوشمند است که بتواند میان کارایی فناورانه و امنیت روانی، اعتماد و کرامت انسانی گروه های آسیب پذیر توازن ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

شهر هوشمند ، افکار پارانوئید ، نظارت دیجیتال ، حریم خصوصی ، سلامت روان