چگونگی ارتقای سطح علمی هنرجویان در مباحث طراحی و دوخت

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 42

فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NCPP12_1728

تاریخ نمایه سازی: 2 آبان 1405

چکیده مقاله:

الگوهای برتر تدریس طراحی و دوخت موضوعی است که در رابطه با آن پژوهش های زیادی نگارش می شود. همچنین در رابطه با موضوع یادگیری گروهی و مشارکتی در طراحی و دوخت و بررسی روابط و تاثیرات آنها بر روی هم نیز جای بسی تامل است. پژوهش گران در رشته طراحی و دوخت همواره بررسی های علمی و پژوهشی خود را در این رابطه در معرض مخاطبین این رشته قرار داده اند. در اقدام پژوهی حاضر تلاش شده است که این موضوع بیشتر و دقیق تر بسط داده شود. تدریس مخصوصا در مباحث طراحی و دوخت بخشی از آموزش است و به آن قسمت از فعالیت های آموزشی که با حضور هنرآموز در کلاس درس اتفاق می افتد اطلاق می شود. فرآیند تدریس تابع فرهنگ تدریس است. از این رو، توالی تدریس در کشور های مختلف فرق می کند. منظور از آموزش، فرآیند دو سویه یاددهی یادگیری اطلاعات، مهارت ها و نگرش های مثبت درباره موضوعی است که متناسب با گروه سنی خاص و در شرایط زمانی معین به اجرا درآمده است. وظیفه ی هنرآموزان در فرآیند تدریس بالاخص در رشته طراحی و دوخت تنها انتقال واقعیت های علمی به هنرجویان نیست بلکه باید موقعیت و شرایط مطلوب یادگیری را فراهم نمایند و چگونه اندیشیدن و چگونه آموختن را به هنرجویان بیاموزند. یادگیری فعال هر روش تدریسی را شامل می شود که هنرجویان را در فرآیند یادگیری درگیر می سازد. روش های تدریس فعال طراحی و دوخت به روش هایی اشاره دارد که بتواند فعالیت های هنرجویان را در این مبحث تقویت و یادگیری را به یک جریان دو سویه تبدیل نماید، مثل بحث گروهی، ایفای نقش، حل مساله و... نتایج استفاده از این روش ها هم از سوی هنرجویان و اولیای آن ها و هم از سوی راهبر آموزشی و تربیتی بازخورد مثبتی داشته است که این امر نیز نشان دهنده ی اثرگذاری روش های مذکور است. بنده در سال تحصیلی اخیر در حال خدمت به هنرجویان هستم. در این اقدام پژوهی بنده با توجه به شرایط و وضع موجود به مسئله مورد بحث پرداخته و سعی نمودم به وسیله راهکارهای خلاقانه و دانش آموز محور پژوهش عملی خود را پیش ببرم. یافته های اقدام پژوهی نشان می دهد که فاکتورهای مورد بحث ارتباط عمیق و غیر قابل اجتنابی با هم دارند و رابطه معنا داری بین داده های پژوهش وجود دارد. با توجه به نتایج به دست آمده می توان گفت نظرات پژوهشگران رشته طراحی و دوخت پیرامون مقوله های ارائه شده در این رابطه کاملا صحیح و مبتنی بر واقعیت است. از این رو پیشنهاد می شود مباحث الگوهای برتر تدریس طراحی و دوخت و یادگیری گروهی و مشارکتی در طراحی و دوخت در مراکز آموزش عالی و تحصیلات تکمیلی مطرح گردد و نتایج تحقیقات به صورت پروپوزال های نظری ارائه گردد.

نویسندگان

مهران ملک محمدی

کارشناسی هنرهای تجسمی شاغل در آموزش و پرورش شهرستان قزوین، قزوین، ایران