تحلیل تاثیر یادگیری تطبیقی مبتنی بر سامانه های هوشمند بر توسعه مهارت های فراشناختی، خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان

رویکرد یادگیری تطبیقی با تکیه بر تفاوت های فردی، مسیر یادگیری را به صورت پیوسته تنظیم می کند و با ارائه محتوای متناسب با سطح توانایی و نیازهای آموزشی هر دانش آموز، کیفیت تجربه یادگیری را ارتقا می دهد. این پژوهش بر این ایده استوار است که تغییر در نحوه ارائه محتوا و بازخورد، می تواند فراتر از بهبود عملکرد ظاهری، به رشد سازه های درونی مانند خودنظارتی ذهنی و باور به توانمندی های تحصیلی منجر شود. اهمیت این موضوع از آن جهت برجسته است که فراشناخت و خودکارآمدی از پیش بین های مهم موفقیت تحصیلی، پایداری در یادگیری و کاهش شکست های آموزشی به شمار می روند. یادگیری تطبیقی مبتنی بر سامانه های هوشمند از طریق شخصی سازی محتوا و بازخورد، زمینه رشد مهارت های مدیریت ذهن را فراهم می کند و دانش آموز را از یادگیرنده وابسته به یادگیرنده خودراهبر نزدیک می سازد. این رویکرد با کاهش تجربه ناکامی های مکرر و افزایش موفقیت های تدریجی، خودکارآمدی تحصیلی را تقویت می کند و پیامدهای انگیزشی مثبتی مانند افزایش پشتکار، مشارکت و تمایل به مواجهه با تکالیف دشوارتر را به همراه دارد. همچنین هم افزایی میان فراشناخت و خودکارآمدی در بستر سامانه های هوشمند باعث می شود اثرات آموزشی صرفا کوتاه مدت نباشد و امکان پایداری یادگیری و تعمیم مهارت ها به موقعیت های جدید افزایش یابد. استفاده آگاهانه و هدفمند از سامانه های یادگیری تطبیقی می تواند به عنوان راهبردی موثر در ارتقای کیفیت آموزش مدرسه ای و توسعه توانمندی های شناختی و انگیزشی دانش آموزان مطرح شود. تحقق این ظرفیت ها نیازمند طراحی دقیق محتوا، سازگاری با اهداف برنامه درسی، آموزش حرفه ای معلمان برای ایفای نقش هدایت گر و فراهم سازی زیرساخت های فنی و حمایتی در مدارس است.

کلیدواژه ها:

یادگیری تطبیقی ، سامانه های هوشمند ، مهارت های فراشناختی ، خودکارآمدی تحصیلی ، دانش آموزان