نقش آموزش مبتنی بر فناوری و محتوای چندرسانه ای در یادگیری دانش آموزان دوره متوسطه اول: یک مطالعه مروری

گسترش فناوری های آموزشی و استفاده روزافزون از محتوای چندرسانه ای، الگوهای سنتی تدریس و یادگیری را دستخوش تغییر کرده و زمینه بهره گیری از شیوه های نوین آموزشی را در مدارس فراهم ساخته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مبتنی بر فناوری و محتوای چندرسانه ای در یادگیری دانش آموزان دوره متوسطه اول انجام شده است. فرض اصلی پژوهش بر این مبنا استوار است که استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی و محتوای چندرسانه ای، از طریق ترکیب متن، تصویر، صدا، ویدئو، پویانمایی و فعالیت های تعاملی، می تواند موجب افزایش انگیزش تحصیلی، توجه، مشارکت فعال، درک مفاهیم و ماندگاری آموخته ها در دانش آموزان شود. همچنین فرض می شود اثربخشی این روش تحت تاثیر عواملی مانند کیفیت محتوای آموزشی، میزان تعامل پذیری، مهارت معلم در استفاده از فناوری، تناسب محتوا با ویژگی های شناختی دانش آموزان و امکانات آموزشی مدارس قرار دارد. روش پژوهش از نوع مروری و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است. نتایج حاصل از مرور مطالعات نشان می دهد که بهره گیری مناسب از فناوری و محتوای چندرسانه ای می تواند با افزایش جذابیت محیط یادگیری، فعال سازی هم زمان کانال های دیداری و شنیداری، تسهیل درک مفاهیم پیچیده و فراهم کردن فرصت یادگیری تعاملی، کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را بهبود بخشد. با این حال، استفاده غیراصولی، تراکم بیش از حد اطلاعات و نبود زیرساخت و مهارت کافی می تواند اثربخشی آن را کاهش دهد. بنابراین، طراحی اصولی محتوای چندرسانه ای و توانمندسازی معلمان در کاربرد فناوری، از عوامل اساسی موفقیت این رویکرد آموزشی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر فناوری ، محتوای چندرسانه ای ، یادگیری ، فناوری آموزشی ، دانش آموزان دوره متوسطه اول