تاثیر «استراتژی های خودتنظیمی» بر یادگیری مستقل زبان انگلیسی در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر استراتژی های خودتنظیمی یادگیری بر یادگیری مستقل زبان انگلیسی در میان دانش آموزان مقطع متوسطه دوم بود. پژوهش حاضر از نظر هدف، توصیفی-همبستگی و از نظر روش، کاربردی است. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان مقطع متوسطه دوم در شهر تهران تشکیل می دادند که از میان آن ها ۳۸۴ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه خودتنظیمی یادگیری (MSLQ) و پرسشنامه خودمختاری در یادگیری زبان بود که از نظر روایی و پایایی مورد تایید قرار گرفتند. داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) در نرم افزارهای SmartPLS و AMOS تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که استراتژی های خودتنظیمی (با ابعاد فراشناختی، شناختی و انگیزشی) رابطه مثبت و معناداری با یادگیری مستقل زبان انگلیسی دارند و توانستند درصد قابل توجهی از واریانس یادگیری مستقل را تبیین کنند. نتایج حاصل از این تحقیق بر ضرورت گنجاندن آموزش مستقیم راهبردهای خودتنظیمی در برنامه های درسی زبان انگلیسی برای تقویت استقلال یادگیرندگان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی یادگیری ، یادگیری مستقل ، زبان انگلیسی ، دانش آموزان متوسطه دوم ، مدل سازی معادلات ساختاری (SEM)