بررسی تاثیر رویکردهای اجرایی-حمایتی بر افزایش رضایت شغلی معلمان و بهبود عملکرد آموزشی دانش آموزان متوسطه اول

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر رویکردهای اجرایی-حمایتی مدیران بر افزایش رضایت شغلی معلمان و بهبود عملکرد آموزشی دانش آموزان در مقطع متوسطه اول بود. این مطالعه با استفاده از روش توصیفی-پیمایشی و با هدف آزمون مدل مفهومی پژوهش، از میان نمونه ای منتخب از معلمان و مدیران مدارس، داده ها را از طریق پرسشنامه های استاندارد جمع آوری نمود. تحلیل داده ها با بهره گیری از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) در نرم افزارهای SPSS و AMOS انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که رویکردهای اجرایی-حمایتی رابطه مثبت و معناداری با رضایت شغلی معلمان دارند (β=۰.۵۶,P<۰.۰۱). همچنین نتایج حاکی از آن بود که رضایت شغلی معلمان، نقش میانجی بسیار مهمی را در پیوند میان سبک های مدیریتی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند؛ به گونه ای که بهبود رویکردهای مدیریتی از طریق ارتقای رضایت شغلی، منجر به بهبود نتایج آموزشی دانش آموزان می شود. بر اساس این نتایج، پیشنهاد می شود مدیران مدارس با اتخاذ سبک های مدیریت تسهیل گر و حمایتی و تمرکز بر ارتقای سلامت روان شناختی معلمان، بتوانند به طور مستقیم بر کیفیت خروجی های آموزشی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تاثیر مثبتی بگذارند.

کلیدواژه ها:

رویکردهای اجرایی-حمایتی ، رضایت شغلی معلمان ، عملکرد آموزشی دانش آموزان ، مدیریت آموزشی ، مدارس متوسطه اول