بررسی رسانه های دیجیتال و دگرگونی فرایندهای ادراک، تفسیر و فهم محتوای آموزشی در دانش آموزان مقاطع تحصیلی مختلف

توسعه پرشتاب فناوری های ارتباطی و اطلاعاتی، ساختارهای سنتی یادگیری را با دگرگونی های عمیقی روبه رو کرده و بسترهای جدیدی را برای پردازش اطلاعات توسط یادگیرندگان فراهم آورده است. رسانه های نوین دیجیتال با تکیه بر ویژگی هایی مانند چندرسانه ای بودن، تعامل پذیری و پویایی، الگوهای سنتی انتقال دانش را تغییر داده و دانش آموزان دوره های مختلف تحصیلی را با شیوه های نوینی از رویارویی با مفاهیم مواجه ساخته اند. ارائه محتوای دیجیتال بدون در نظر گرفتن بار شناختی و اصول طراحی آموزشی، به شکل گیری احساس دانایی کاذب و سطحی شدن عمق یادگیری منجر می شود. در مقابل، طراحی محیط های یادگیری تعاملی که دانش آموزان را به پرسشگری، ارزشیابی منابع و ساخت فعالانه دانش ترغیب می کنند، پتانسیل بالایی در ارتقای کیفیت تفسیر و درونی سازی عمیق مفاهیم تحصیلی دارند. این رسانه ها نقشی تعیین کننده در تحول ساختارهای شناختی یادگیرندگان ایفا می کنند که مدیریت بهینه آن ها نیازمند بازنگری در طراحی برنامه های درسی است. کاهش آسیب های ناشی از مواجهه با فضاهای مجازی مانند تشتت تمرکز و یادگیری سطحی، در گروی گنجاندن سواد رسانه ای به عنوان یک شایستگی محوری در برنامه های درسی و تغییر نقش معلمان از انتقال دهندگان صرف محتوا به تسهیل گران فرایند یادگیری است. معلمان با اتخاذ نقش راهبری شناختی می توانند دانش آموزان مقاطع مختلف تحصیلی را به ابزارهای تحلیل انتقادی مجهز کرده و زمینه را برای استفاده هدفمند، نظام مند و خلاقانه از ظرفیت های بی پایان رسانه های دیجیتال فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

رسانه های دیجیتال ، پردازش اطلاعات ، ادراک ، تفسیر و فهم ، محتوای آموزشی ، میان دانش آموزان ، یادگیری