از حاشیه خانه تا متن شهر تحلیل گفتمان جنسیت مند فضای شهری در اشعار سیمین بهبهانی با تاکید بر مفهوم «حق به شهر»

این پژوهش با هدف واکاوی تحول گفتمانی سوژه ی زنانه در شعر سیمین بهبهانی، به بررسی پیوند میان «فضای شهری» و «حق به شهر» می پردازد. پرسش بنیادین تحقیق آن است که چگونه شعر بهبهانی با گسست از بازنمایی سنت گرایانه ی زن در حوزه ی خصوصی (خانه)، حضور او را در عرصه ی عمومی (شهر) صورت بندی می کند. با بهره گیری از روش «تحلیل گفتمان انتقادی» و تلفیق نظریه ی «حق به شهر» لوفور با رویکردهای فمینیستی (فنستر، بیبی جون)، یافته ها نشان می دهد که بهبهانی با بهره گیری از سازوکارهای بلاغی نظیر استعاره ی «تن-شهر» و جایگزینی نشانه های عینی شهری، به بازتولید عاملیت زنانه در متن شهر پرداخته است. نتایج بیانگر آن است که این حضور در شعر بهبهانی، بازنمایی پارادوکسیکالی است که هم زمان مطالبه ی مشارکت اجتماعی و آگاهی از آسیب پذیری های جنسیتی در فضای عمومی را بازتاب می دهد.

کلیدواژه ها:

سیمین بهبهانی ، حق به شهر ، فضای شهری ، تحلیل گفتمان فمینیستی ، کنش گری زنانه