بررسی رابطه خودآگاهی اخلاقی با توانایی حل تعارض در دانش آموزان

خودآگاهی اخلاقی یکی از مولفه های مهم رشد اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان است که می تواند در نحوه تصمیم گیری، برقراری ارتباط با دیگران و مدیریت اختلاف نظرها نقش داشته باشد. دانش آموزان در محیط مدرسه به طور روزمره با موقعیت هایی روبه رو می شوند که ممکن است به بروز تعارض میان آن ها منجر شود. چگونگی مواجهه با این تعارض ها تا حد زیادی به توانایی شناخت احساسات، تشخیص پیامدهای رفتار، درک دیدگاه دیگران و انتخاب راهکارهای مناسب وابسته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه خودآگاهی اخلاقی با توانایی حل تعارض در دانش آموزان و با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و مرور منابع علمی انجام شده است. در این مقاله، مفاهیم خودآگاهی اخلاقی و حل تعارض، عوامل موثر بر آن ها و نقش خانواده و مدرسه در پرورش این توانایی ها بررسی می شود. مبانی نظری نشان می دهد که توجه به ارزش های اخلاقی، مسئولیت پذیری، همدلی و شناخت پیامدهای رفتار می تواند زمینه مدیریت سازنده اختلاف ها را فراهم کند. بااین حال، برای تعیین میزان و جهت رابطه میان این دو متغیر در یک گروه مشخص از دانش آموزان، انجام پژوهش میدانی و استفاده از ابزارهای معتبر سنجش ضروری است. بر این اساس، تقویت آموزش اخلاقی و مهارت های اجتماعی در مدارس می تواند یکی از راهکارهای پیشنهادی برای بهبود روابط دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

خودآگاهی اخلاقی ، حل تعارض ، دانش آموزان ، رشد اخلاقی ، مهارت های اجتماعی ، آموزش ابتدایی