فرمال شهر:جستاری برمفهوم شناسی سوپرمدرنیته

فرمال شهر ایده ای ا ست نظری که شالوده ی اصلی آن از اندیشه های فیلسوف فرانسوی – مارک اژه- نشات گرفته و ماه عسل آن نظریه فوق گردیده است. نظریه ای که قصد دارد با برداشتی منطقی از دنیای سوپر مدرنیته ، به بیان راهکارهایی برای مقابله با چالشهای گوناگون – اعم از چالشهای اجتماعی ، اقتصادی ، انرژی و ... بپردازد. فرآیند جهانی شدن، دگرگون کردن شرایط و چهارچوب سنتی هویت سازی را در جهان کنونی دشوار می نماید؛ هویت ها جملگی ساختگی می شوند و هرچند طبیعی به نظر می رسند، ولی در واقع طبیعی و ذاتی نیستند.! جهانی شدن در معنای جدید آن، رابطه انسان ها را با زمان و مکان به طور کامل دگرگون کرده و این دگرگونی بسیار فراتر از دگرگونی های مشابهی بود که پس از دو انقلاب کشاورزی و صنعتی اتفاق افتاده است انسان معاصر انسانی است معطوف به سرگشتگی بحران هویتی! به عبارتی دیگر شاید بتوان گفت ما امروز همه، در همه زمان ها و همه مکان ها در عین حال در نامکان ها و نا زمان هایی نسبی زندگی می کنیم، بدون آن که این شیوه زندگی لزوماً به ابهام و گمگشتگی و بحران هویتی در ما منجر شده باشد اما شکی نیست که این امر درکی کاملاً جدید نسبت به فضا، زمان و رفتارهای منطبق با آن ها را می طلبد که در اکثریت ما هنوز وجود ندارد.از ا ین رو شناخت جوامع پیش رو (سوپر مدرنیته) و همگام سازی جوامع با آن – در قالب نظریه فرمال شهر - ، چالشی است که می خواهم در این مقاله بدان بپردازم. فرمال شهر ، شهری است دیجیتالی ؛ شهری است که هیچ گونه وابستگی از نظر آب آشامیدنی، فاضلاب، گاز مصرفی، برق شهری و صنعتی، و همچنین دیگر امکانات شهری به مناطق اطراف نداشته و کل امکانات و منابع خود را به صورت مستقل تامین می کند؛ به عبارت دیگر شهری خودکفا!

کلیدواژه ها:

فرمال شهر ، شهرهای آینده ، سوپرمدرنیته ، نئوفولدینگ ، نامکان ها