گستره ناپذیری علم غیب انبیاء و ائمه(ع) در حوزه ابتلائات شخصی( بر اساس آیات قرآن و روایات)

موضوع محدوده علم پیشین انبیاء و ائمه(علیهم­السلام) هرچند از مسائل فرعی نبوت و امامت به شمار می ­­آید، ولی وجود مباحث و سوالات زیادی درباره گستره این علم به اهمیت این موضوع افزوده است. هرچند از بررسی مجموع آیات قرآن کریم و روایات وجود علم غیب برای آن بزرگواران اثبات می­گردد ولی نحوه مواجهه ایشان با مسائلی همچون مصائب، انتخاب همسران، کارگزاران و فرماندهانی که برخی دست به خیانت زده­اند و همچنین نحوه رحلت و یا شهادت ایشان، ما را با پرسش­های زیادی درباره گستره علم مذکور مواجه می­سازد. یافته­های این پژوهش توصیفی تحلیلی که به دنبال دستیابی به ملاکی در محدوده علم غیب انبیاء و ائمه(ع) است حکایت از آن دارد که گستره علم پیشین این حضرات مشمول نتیجه ابتلائات شخصی خودشان نمی شده است و آنها با وجود داشتن علم پیشین نسبت به دیگران و امور مختلف حتی در جزیی­ترین امور از نتیجه آزمایش­های خود آگاه نبوده اند.

کلیدواژه ها:

Divine Trial (Sunnat al-Ibtilā’) ، Foreknowledge (Ilm al-Ghayb) ، Prophets ، Imams (AS) ، سنت ابتلاء ، علم پیشین(غیب) ، انبیاء ، ائمه(ع)