تحلیل رویکرد قرآن کریم به آینده با تاکید بر نقش عبرت تاریخی و پیش گویی های هدفمند

قرآن کریم، به عنوان متن وحیانی و راهنمای جامع زندگی انسان، با هدف هدایت به سوی کمال فردی و اجتماعی، نگاهی چندسویه به گذشته، حال و آینده ارائه می دهد. یکی از محورهای بنیادین این هدایت، ترسیم آینده ای آگاهانه بر پایه شناخت سنن الهی و عبرت از سرگذشت پیشینیان است. هرچند آیاتی دربردارنده پیش گویی های هدفمند نیز در قرآن مشاهده می شود، بخش عمده ای از آن، به گزارش تاریخی اقوام و امت ها اختصاص یافته که فراتر از بازگویی صرف، کارکردی تربیتی و هدایت گرانه دارند. بر این اساس، پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای، به بررسی این پرسش اساسی می پردازد که قرآن کریم چه نوع نگرشی به آینده دارد و کدام رویکرد-پیش گویی غیبی یا عبرت آموزی تاریخی-در شکل گیری آینده انسان نقش تعیین کننده تری ایفا می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که قرآن، آینده را عرصه ای گشوده و متکی بر انتخاب و اراده انسان می داند، و با تاکید بر مطالعه وقایع گذشته، ساخت آینده ای مطلوب و سعادتمند را در گروی درک عمیق از سنت های الهی معرفی می نماید.

کلیدواژه ها:

Holy Quran ، Future Vision ، Historical Lessons ، Purposeful Prophecies ، Human Guidance ، قرآن کریم ، آینده نگری ، عبرت تاریخی ، پیش گویی های هدفمند ، هدایت انسان