زیربنای شهودی شناخت در حکمت سینوی و واکاوی تحریفات و شبهات بر آن در دوره معاصر

شبهه زایی از اهم مقاصد فلسفه ستیزان ادوار مختلف، در رویارویی با کلیت فکر فلسفی است. فلسفه ستیزان در دوره معاصر از این قاعده مستثنی نبوده و این شگرد را با تمرکز بر شبهاتی پیرامون فلسفه سینوی در دو ساحت معرفت شناسی و هستی شناسی به کار بسته اند، تا به ستیز حاد با کلیت فلسفه اسلامی دامن بزنند. به این گمان که با تحریف عباراتی از ابن سینا، در خصوص محدودیت توانایی دستگاه فکری بشر بر تحصیل حد و رسم منطقی، می توان اعتراف از ابن سینا فراهم آورد و با آن ناتوانی تمام نظام های فلسفه اسلامی را حتی از بهره دهی حداقلی در ساحت های معرفت عقلانی ترویج کرد. واکاوی این شبهات و نمایاندن اغراض نهفته و آشکار، منوط به معرفی مبدا پایه معرفت در نظام فلسفی سینوی است که علی رغم اشتهار ابتنای این مکتب بر فکر محض و علم حصولی صرف، شهود نقش زیربنایی را در کلام صریح ابن سینا ایفا می کند، و شبهات عاجزنمایی نظام های فلسفی اسلامی را در حصول معرفت، به مصدر آن احاله می دهد. بررسی این شبهات در قلمرو ادراک ذاتیات اشیا و معرفت نفس و تطهیر اندیشه فلسفی از این انحرافات و مغالطات، مطلوب مهمی است که ما را با مبانی معرفت شناختی و مقاصد فیلسوفان نامدار مانند ابن سینا، آشناتر ساخته و برای وصول به حقیقت یاری خواهد رساند.

کلیدواژه ها:

ابن سینا ، معرفت شناسی ، معرفت عقلانی ، معرفت شهودی