تاثیر سطوح مختلف پسماندهای خانگی در جیره بر عملکرد، قابلیت هضم مواد مغذی، فراسنجه های خونی و شکمبه ای بره های پرواری

با توجه به ارزش تغذیه­ای پسماند­های غذایی خانگی و نیز تنوع آن در هر منطقه، بررسی اثرات مصرف این منابع خوراکی در تغذیه دام ضروری به نظر می­رسد. این پژوهش به منظور بررسی اثرات تغذیه­ای پسماندهای خانگی در شمال ایران بر عملکرد پروار، قابلیت هضم، فراسنجه­های خونی و شکمبه­ای بره­های آمیخته زل با استفاده از ۲۰ راس بره نر به مدت ۷۰ روز در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تیمار و پنج تکرار انجام شد. جیره­های آزمایشی با نسبت علوفه به کنسانتره ۳۰ به ۷۰ تنظیم گردید و سطوح مختلف پسماند غذایی خانگی (صفر، ۲۰، ۴۰ و ۶۰ درصد جیره) جایگزین اقلام خوراکی در بخش کنسانتره شد. نتایج نشان داد که با افزایش درصد پسماند غذایی جیره (۴۰ و ۶۰ درصد)، وزن بدن به­طور معنی­داری کاهش، مصرف خوراک و ضریب تبدیل خوراک به­طور معنی­داری افزایش یافت. همچنین با افزایش درصد پسماند در جیره، قابلیت هضم ظاهری ماده خشک، ماده آلی و عصاره اتری به طور معنی­داری کاهش و قابلیت هضم الیاف نامحلول در شوینده خنثی و الیاف نامحلول در شوینده اسیدی افزایش یافت. سطوح بالاتر پسماند غذایی بدون تاثیر معنی­دار بر سایر فراسنجه­های خونی سبب افزایش کلسترول خون شد. همچنین سطوح بالاتر پسماندهای خانگی با کاهش pH و افزایش معنی­دار اسیدهای چرب فرار کل و اسید ایزووالریک در محیط در شکمبه همراه بود. با توجه به نتایج این پژوهش، گنجاندن پسماند غذایی خانگی تا ۲۰ درصد جیره بدون تاثیر منفی بر عملکرد دام، فراسنجه­های خونی و شکمبه­ای برای تغذیه بره­های پرواری توصیه می­شود.

کلیدواژه ها:

پسماند خانگی ، قابلیت هضم ، عملکرد ، فراسنجه های خونی ، فراسنجه های شکمبه ای