خوانش رکوعات قرآن به مثابه پاراگراف (بند) و کاربست آن بر رکوع یازدهم سوره نحل

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 13

فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JJILR-5-2_002

تاریخ نمایه سازی: 29 مهر 1405

چکیده مقاله:

هدف: رکوع یکی از تقسیم بندی های متن قرآن کریم است که بر اساس یک دیدگاه، پیشینه آن به عصر پیامبر اکرم (ص) بازمی گردد و شواهدی نیز از توجه به آن در سده های پیشین وجود دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل رکوع یازدهم سوره نحل، شامل آیات ۷۷ تا ۸۳، به مثابه یک پاراگراف انجام شده است. این بررسی می کوشد دریچه ای تازه به مطالعه رکوعات قرآن بگشاید و زمینه ای برای شناسایی لایه های معنایی متن از طریق بررسی واحدهای گفتار قرآنی فراهم سازد. روش پژوهش: پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی انجام شده است. در مرحله نخست، مضمون اصلی یا موضوع محوری رکوع منتخب شناسایی و استقلال معنایی آن به عنوان یک واحد متنی تبیین شده است. سپس، محدوده آیات این رکوع با سیاق بندی هفت مفسر در همین بخش از سوره نحل مقایسه شده است. این مقایسه با تمرکز بر نقش مرزبندی متن در انسجام مطالب و چگونگی فهم آن ها، وجوه تمایز و امتیاز رکوع بندی را بررسی می کند و نسبت میان تعیین حدود یک بخش و تشخیص وحدت معنایی آن را مورد توجه قرار می دهد. یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که سیاق بندی های متفاوت مفسران در محدوده بررسی شده با مشکلاتی در فهم و تبیین متن همراه بوده است. این مشکلات عبارت اند از فهم غیردقیق متن و مخدوش شدن هدف اصلی آن، ناهمگونی و عدم تناسب میان مباحث، ازبین رفتن ارتباط میان موضوعات، درهم آمیختگی مطالب و شکسته شدن دلالت کلام. مقایسه این تقسیم بندی ها اهمیت تعیین حدود متن را در حفظ پیوندهای معنایی میان مباحث آشکار می سازد. همچنین، نشان می دهد که تفاوت در مرزبندی بخش ها می تواند بر تشخیص موضوع محوری و درک مجموعه آیات به عنوان یک واحد معنایی منسجم تاثیر بگذارد. نتیجه گیری: پژوهش نتیجه می گیرد که اشکالات یادشده از مسئله ای بنیادی تر، یعنی بی توجهی به افتتاح و اختتام کلام، سرچشمه می گیرد. دقت در تعیین آغاز و پایان بخش های متن می تواند به شناسایی واحد معنایی، پاراگراف یا گفتار قرآنی کمک کند. بر این اساس، بررسی مرزهای رکوع، زمینه ای برای بازاندیشی در سازمان معنایی آیات مورد مطالعه فراهم می آورد و نسبت میان تقسیم بندی متن، انسجام موضوعی و فهم گفتار قرآنی را روشن تر می سازد.

نویسندگان

زهرا رفیعی مجومرد

کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث، دانشگاه میبد، میبد، ایران

احمد زارع زردینی

دانشیار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه میبد، میبد، ایران

یحیی میرحسینی

دانشیار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه میبد، میبد، ایران