تاثیر خودکارآمدی و ذهن آگاهی معلمان بر روی استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات با بررسی نقش میانجی باورهای آموزشی معلمان

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر خودکارآمدی و ذهن آگاهی معلمان بر میزان استفاده آنان از فناوری اطلاعات و ارتباطات با نقش میانجی باورهای آموزشی انجام شده است.روش: پژوهش حاضر از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان دوره ابتدایی شهرستان شهریار در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. نمونه مورد بررسی شامل ۲۵۰ نفر از معلمان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها از طریق چهار پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه های خودکارآمدی معلم، ذهن آگاهی؛ باورهای آموزشی و میزان استفاده از فاوا گردآوری شد. پایایی و روایی ابزارها با آلفای کرونباخ، روایی محتوا و تحلیل عاملی تاییدی بررسی و تایید شد. تحلیل های آماری با نرم افزار SPSS ۲۲ و Smart-PLS و به وسیله مدل یابی معادلات ساختاری جهت بررسی روابط مستقیم و غیرمستقیم بین متغیرها و اثر واسطه ای باورهای آموزشی انجام گرفت.یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که خودکارآمدی و ذهن آگاهی معلمان هر دو تاثیر مستقیم و معناداری بر میزان استفاده آنان از فناوری اطلاعات و ارتباطات دارند. همچنین، باورهای آموزشی معلمان با استفاده از فناوری ارتباط مثبت و معناداری دارد و نقش میانجی میان خودکارآمدی و ذهن آگاهی با میزان استفاده از فناوری ایفا می کند. نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشان داد عوامل روان شناختی خودکارآمدی و ذهن آگاهی معلمان، در کنار باورهای آموزشی، نقش مهمی در استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات ایفا می کنند. یافته ها بیانگر آن است که تنها فراهم نمودن امکانات و زیرساخت ها برای استفاده از فناوری کافی نیست و بایستی به باورها و نگرش های معلمان نیز توجه شود.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، ذهن آگاهی ، باورهای آموزشی ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، معلمان ابتدایی