زیبایی شناسی تئاتر مجازات در رمان آخرین روز یک محکوم

مجازات در جوامع سنتی، یک پاسخ عاطفی است که با خشونت گره خورده است و تماشای آن احساسات جامعه را بر می انگیزند. مجازات های خشن و بدنی تا ابتدای قرن نوزدهم، به صورت علنی، توسط حکومت در میدان اصلی شهر و در قالب یک تئاتر زنده، اجرا می شود. اجرای علنی مجازات های بدنی در واقع نمایش دراماتیکی از اعمال خشونت مشروع بر جسم بزهکاران است. با این حال، به نظر می رسد که تئاتر مجازات به عنوان یک سرگرمی و نمایش بزرگ، ادراک زیبایی شناختی در تماشاگران ایجاد می کند. این مقاله تلاش می کند تا با تحلیل رمان آخرین روز یک محکوم، مجازات را ذیل دو مفهوم زیبایی شناسی و زیبایی شناسی زشتی تبیین نماید. یافته های این مقاله با بهره گیری از روش تحلیل محتوای کیفی نشان می دهد که قدرت با اجرای نمایشی مجازات و با استفاده از جسم، اثری هنری تولید می کند. با وجود زشتی اخلاقی مجازات های خشونت آمیز، اما نمایش آن ها دارای جلوه های زیبایی شناختی است. علاوه براین، اجرای آیینی مجازات موجب شکل گیری تجربه زیبایی شناسانه جمعی می شود که همبستگی و همدلی اجتماعی را به همراه دارد. ادراک زیبایی شناختی با فرهنگ جامعه ارتباط دارد، ازاین رو، با تحولات فرهنگی و متمدن شدن جوامع امروزی، افراد نه تنها از تماشای مجازات لذت نمی برند، بلکه نسبت به خشونت مجازات، احساس انزجار و تنفر می کنند. به همین دلیل در جوامع مدرن، اجرای مجازات به پشت در بسته زندان ها منتقل می شود.

کلیدواژه ها:

تئاتر مجازات ، جامعه شناسی کیفر ، زیبایی شناسی زشتی ، زیبایی شناسی مجازات ، گارلند