رابطه سبک های دلبستگی و انگیزش پیشرفت با سطح عملکرد دانش آموزان در درس ریاضی

پیشینه و اهداف: با توجه به اهمیت نقش ریاضی در ابعاد مختلف زندگی اهمیت و ضرورت بررسی و تحقیق علمی در مورد عوامل تاثیر گذار بر میزان پیشرفت تحصیلی ریاضی در بین دانش آموزان قابل توجیه است لذا این پژوهش با هدف بررسی رابطه سبک های دلبستگی و انگیزش پیشرفت با سطح عملکرد دانش آموزان در درس ریاضی انجام شد. روش ها : روش پژوهشی از لحاظ هدف کاربردی و بر مبنای گردآوری داده ها توصیفی پیمایشی است که با استفاده از مدل معادلات ساختاری انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان دختر پایه دهم متوسطه دوم شهر مهاباد است که در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ مشغول تحصیل هستند تعداد نمونه ۲۰۰ نفر بودند که به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شده اند . تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از مدل معادلات ساختاری در نرم افزار PLS انجام شد. یافته ها: نتایج بیانگر آن است که از بین سبک های دلبستگی، دلبستگی ایمن رابطه معنادار و مثبتی با عملکرد دانش آموزان در درس ریاضی دارد نتیجه گیری: بنابراین اثر متغیرهای دلبستگی دوسوگرا و اجتنابی بر عملکرد ریاضی معنادار به دست نیامد در مورد سهم هر یک از دو متغیر ملاک در پیش بینی متغیر عملکرد ریاضی مشخص شد که انگیزش پیشرفت سهم بیشتری نسبت به سبک های دلسبتگی در پیش بینی عملکرد ریاضی داشت.