بررسی تاثیرات مولفه های روانشناسی محیط در طراحی فضاهای آموزشی با رویکرد رضایت مندی دانش آموزان

با توجه به اینکه یکی از عوامل موثر تربیتی در آموزش و پرورش جدید نحوه معماری فضاهای آموزشی است، در تعلیم و تربیت جدید فضای فیزیکی مدرسه نه تنها یک محیط خشک و بی روح در فرآیند یادگیری محسوب نمی شود بلکه به عنوان یک عامل پویا در کیفیت فعالیت های آموزشی و تربیتی دانش آموزان نقش ایفا می کند. حال سوال اصلی این است که راهکارهای معمارانه برای خلق مناسب فضای آموزشی پربازده که اصول روانشناسی محیط و معماری در تعامل نزدیک با هم در جهت افزایش بازده فرآیند تحصیل در آن رعایت شده باشند کدام اند؟ هدف اصلی از طراحی فضای آموزشی پرورشی ایجاد خلاقیت است و ویژگی های کالبدی به عنوان بعد مهم و تاثیرگذار در پرورش خلاقیت نقش به سزایی در شکوفایی آن دارند. یکی از موثرترین مولفه های کالبدی رضایت دانش آموزان از فضا می باشد که تاثیر بسزایی در مقبولیت فضای آموزشی طراحی شده دارد. در این پژوهش با تکیه بر این موضوع که محیط می تواند عاملی کنترل کننده و تاثیرگذار باشد به خصوص در فضای آموزشی که افراد حدود یک سوم دوران کودکی و جوانی خود را در آن سپری می کنند، اصول روانشناسی محیط را در تعامل با اصول معمارانه در راستای خلق الگوی مناسب طراحی فضای آموزشی موثر فرض می شود و مطالعات جهت راستی آزمایی این فرضیه و ارائه راهکار و الگوی مناسب طراحی به روش کتابخانه ای و نیز تهیه پرسشنامه انجام گردیده است.

کلیدواژه ها:

روانشناسی محیط ، فضای آموزشی ، رضایتمندی ، معماری فضای آموزشی ، معماری