ارتباط ادارک ناامنی با امید در دانشجویان تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی ارتباط ادارک ناامنی با امید در دانشجویان تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان بود. روش تحقیق از نوع توصیفی می باشد و به شکل میدانی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان شرق کشور به تعداد۲۵۰؛ بودند. نمونه به صورت کل شمار از جامعه آماری در نظر گرفته شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه ادراک ناامنی جانگ و همکاران (۲۰۰۴) و پرسشنامه امید اشنایدر و همکاران (۱۹۹۱) مورد استفاده قرار گرفتند. برای اطمینان از روایی پرسشنامه ها، بعد از تدوین آن ها از نظرات و راهنمایی های استادان صاحب نظر در علم مدیریت ورزش استفاده شد و نظرات آن ها در پرسش نامه نهایی لحاظ گردید. برای اطمینان از پایایی پرسشنامه ها ۳۰ نسخه آن در مطالعه مقدماتی بر روی نمونه که به طور کاملا تصادفی انتخاب شده بود، توزیع شد و ضریب آلفای کرونباخ برای ادراک ناامنی (۸۹/۰=α)‎ ‎و امید (۹۲/۰= α) بدست آمد. برای تجزیه وتحلیل نتایج داده ها از روش های آماری توصیفی، استنباطی، آزمون همبستگی و رگرسیون با استفاده از نرم افزار اس.پی.اس.اس نسخه ۲۲استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد، بین ادراک ناامنی با در دانشجویان تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان ارتباط معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

ادراک ناامنی ، امید ، دانشگاه فرهنگیان