حکمرانی دینی و مدیریت هوش مصنوعی در بکارگیری استعدادهای برتر

تحولات شتابان هوش مصنوعی، شیوه های سنتی مدیریت منابع انسانی و شناسایی و به کارگیری استعدادهای برتر را با دگرگونی های اساسی مواجه ساخته است. هوش مصنوعی با قابلیت پردازش گسترده داده ها، تحلیل توانمندی ها، پیش بینی عملکرد و ارائه الگوهای تصمیم یار، ظرفیت قابل توجهی برای شناسایی، پرورش و به کارگیری استعدادهای برتر دارد؛ بااین حال، استفاده از آن در تصمیم گیری های مرتبط با انسان، چالش هایی همچون تبعیض الگوریتمی، نقض حریم خصوصی، فقدان شفافیت، تقلیل ارزش های انسانی به شاخص های کمی و کاهش مسئولیت پذیری تصمیم گیرندگان را نیز به همراه دارد. ازاین رو، مسئله اساسی پژوهش حاضر، چگونگی ایجاد چارچوبی برای حکمرانی و مدیریت هوش مصنوعی در حوزه استعدادهای برتر با رعایت الزامات معرفتی، اخلاقی و انسانی است. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش حکمرانی دینی در جهت دهی به مدیریت هوش مصنوعی و ارائه الگویی برای شناسایی، هدایت و به کارگیری استعدادهای برتر، با روش توصیفی - تحلیلی و با استفاده از مطالعات اسنادی و کتابخانه ای انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که اصولی همچون عدالت، کرامت انسانی، امانت، شایسته سالاری، مسئولیت پذیری و نظارت انسانی می توانند مبانی هنجاری مناسبی برای حکمرانی هوش مصنوعی در مدیریت استعداد فراهم کنند. بر اساس یافته ها، الگوی مطلوب بر تعامل میان معرفت دینی، حکمرانی، مدیریت انسانی و قابلیت های هوش مصنوعی استوار است؛ به گونه ای که هوش مصنوعی به عنوان ابزار هوشمند تصمیم یار و نه جایگزین تصمیم گیری انسانی، در خدمت شناسایی و شکوفایی استعدادها و تحقق خیر عمومی قرار گیرد. این رویکرد می تواند زمینه تحقق مدیریت عادلانه، شایسته محور و اخلاق مدار استعدادهای برتر را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی دینی ، هوش مصنوعی ، مدیریت هوش مصنوعی ، استعدادهای برتر ، مدیریت استعداد ، معرفت دینی ، شایسته سالاری.