از نیل تا شوش؛ جایگاه مصر در شبکه اقتصادی و مالی امپراتوری هخامنشی با رویکرد نظریه گراف

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 101

فایل این مقاله در 25 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICSSLHA03_075

تاریخ نمایه سازی: 27 مهر 1405

چکیده مقاله:

اقتصاد مصر در دوره هخامنشی یکی از مهم ترین عرصه های پیوند میان ساختارهای بومی مصر و سازوکارهای اقتصادی امپراتوری هخامنشی بود. با وجود اهمیت این موضوع، بخش عمده پژوهش های موجود، اقتصاد مصر هخامنشی را عمدتا در قالب نظام مالیاتی، کشاورزی، تجارت یا خراج بررسی کرده اند و کمتر به جایگاه مصر در شبکه گسترده تولید، انباشت، انتقال و بازتوزیع ثروت در مقیاس امپراتوری پرداخته اند. هدف این پژوهش، بازسازی و تحلیل ساختار اقتصادی مصر در دوره هخامنشی و تبیین جایگاه آن در شبکه اقتصادی و مالی امپراتوری، با تاکید بر روابط میان مراکز تولید، نهادهای اقتصادی، مراکز جمع آوری درآمد، مسیرهای تجاری و خزانه های منطقه ای و شاهی است. اهمیت پژوهش از آنجا ناشی می شود که مصر، به واسطه اقتصاد کشاورزی مبتنی بر نیل، ظرفیت بالای تولید غله، موقعیت جغرافیایی میان مدیترانه و دریای سرخ و دسترسی به مسیرهای تجاری بین منطقه ای، صرفا یک ساتراپی دریافت کننده مالیات نبود، بلکه می توانست در جریان گردش و تبدیل ارزش در اقتصاد امپراتوری نقش داشته باشد. روش پژوهش تاریخی تحلیلی است و با استفاده از شواهد کتیبه ای، پاپیروس ها، اسناد اداری و مالی و منابع تاریخی، ساختارهای اقتصادی و ارتباط میان آنها بررسی می شود. در بخش تحلیلی، این روابط با بهره گیری از نظریه گراف مدل سازی می شوند؛ به گونه ای که مراکز تولید، شهرها، خزانه ها، نهادهای مالی و مسیرهای تجاری به عنوان «گره» و جریان کالا، مالیات، خراج، نقره و منابع به عنوان «یال» در نظر گرفته می شوند. یافته های پژوهش نشان می دهد، که اقتصاد مصر را می توان به عنوان مجموعه ای از گره های به هم پیوسته در یک شبکه چندمرکزی اقتصادی تحلیل کرد که در آن ممفیس، مراکز کشاورزی، معابد، الفانتین و مسیر نیل دریای سرخ کارکردهای متفاوتی در تولید، جمع آوری، انتقال و تبدیل ارزش داشته اند. تطبیق ساختار اقتصادی مصر با مدل نظریه گراف همچنین نشان می دهد که اهمیت اقتصادی یک مرکز صرفا به حجم منابع آن وابسته نبوده، بلکه موقعیت آن در شبکه و میزان ارتباط آن با سایر گره های اقتصادی نیز در تعیین اهمیت آن موثر بوده است. بر این اساس، مصر در اقتصاد هخامنشی را می توان نه صرفا به عنوان یک واحد مالیاتی، بلکه به عنوان یکی از گره های مهم شبکه تولید، گردش و بازتوزیع ثروت امپراتوری مورد بازخوانی قرار داد‎.‎

نویسندگان

مهدی یاراحمدی

(نویسنده مسئول)دانش آموخته دکتری تخصصی تاریخ اسلام از دانشگاه علوم و تحقیقات تهران ، ایران