تبیین اثرگذاری پاداش هیئت مدیره و مالکیت خانوادگی بر ارزش افزوده اقتصادی

هدف این پژوهش، بررسی تجربی تاثیر ساختار مالکیت کنترلی خانوادگی بر سطح پاداش اعضای هیئت مدیره و همچنین آزمون نقش تعدیل گر مالکیت کنترلی خانوادگی بر رابطه میان پاداش هیئت مدیره و ارزش افزوده اقتصادی در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه شرکت های تولیدی بورس اوراق بهادار تهران طی دوره زمانی ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۳ بوده که پس از اعمال شرایط غربال گری، نمونه ای مشتمل بر ۴۲ شرکت (۲۵۲ مشاهده شرکت–سال) انتخاب گردید. جهت آزمون فرضیه های پژوهش، از روش رگرسیون چندمتغیره مبتنی بر داده های تابلویی با الگوی اثرات ثابت استفاده شد. یافته های حاصل از آزمون فرضیه اول نشان داد که مالکیت کنترلی خانوادگی تاثیر منفی و معناداری بر پاداش اعضای هیئت مدیره دارد؛ بدین معنا که تمرکز مالکیت و نظارت مستقیم مالکان خانوادگی مانع از پرداخت پاداش های مازاد و ناکارا به مدیران می شود. همچنین، نتایج آزمون فرضیه دوم حاکی از آن است که مالکیت کنترلی خانوادگی نقش تعدیل گر مثبت و معناداری بر رابطه میان پاداش هیئت مدیره و ارزش افزوده اقتصادی ایفا می کند و موجب هم راستاسازی پرداخت پاداش ها با خلق ارزش اقتصادی واقعی می گردد. در مجموع، نتایج این پژوهش بیانگر کارایی دوگانه ساختار مالکیت خانوادگی در کاهش هزینه های نمایندگی و هدایت نظام جبران خدمات مدیران به سوی معیارهای ارزش آفرینی پایدار در بازار سرمایه ایران است.

کلیدواژه ها:

مالکیت خانوادگی ، پاداش هیئت مدیره ، ارزش افزوده اقتصادی ، نظریه نمایندگی ، راهبری شرکتی.