تاثیر طرح جابر بن حیان بر‎ ‎خودنظم دهی تحصیلی و انگیزش یادگیری درس علوم دانش آموزان پسر یایه ششم ابتدایی منطقه ۱۸ شهر تهران

سبک های یادگیری روان شناختی به عنوان یک حوزه کلیدی در روان شناسی تربیتی شناخته می شوند که تاثیر مستقیمی بر نحوه یادگیری و پردازش اطلاعات افراد دارد. با توجه به اینکه درس علوم تجربی از مهمترین درس های برنامه آموزشی مدارس ایران می باشد که شاخه های علمی متنوعی را در خود جای داده است. هدف از انجام این تحقیق بررسی تاثیر طرح جابر بن حیان بر خودنظم دهی تحصیلی و انگیزش یادگیری درس علوم دانش آموزان پسر یایه ششم ابتدایی منطقه ۱۸ شهر تهران می باشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، روش تحقیق توصیفی از نوع پس رویدادی و جامعه آماری این پژوهش، دانش آموزان پسر یایه ششم ابتدایی منطقه ۱۸ شهر تهران به تعداد ۶۰ نفر می باشد. بدین صورت که نمونه پس از گزینش در دو گروه ۳۰ نفره متشکل از یک گروه آموزش دیده و یک گروه آموزش ندیده جایگزین شد. ابزار گرد اوری داده ها پرسشنامه خودنظم دهی تحصیلی و پرسشنامه انگیزش یادگیری درس علوم فیورلا و همکاران (۲۰۲۱) می باشد و جهت بررسی فرضیات تحقیق از نرم افزار SPSS ورژن ۲۳ و آزمون های آماری t مستقل و کولموگروف- اسمیرنوف استفاده شده است. نتایج نشان داد: تمام فرضیات تایید گردید. در بررسی گروهی که طرح جابربن حیان را نگذرانده اند، میانگین پاسخ دهی در مرحله اول (۲۰.۴۹) و در مرحله دوم (۲۱.۲۱) بود که تفاوت معناداری نداشت. اما در بررسی گروهی که طرح جابربن حیان را گذرانده اند، میانگین در سنجش اول (ابتدای نیم سال) (۲۱.۳۱) بود که در سنجش دوم (انتهای نیم سال) به (۲۴.۵۶) افزایش یافت. این نتایج نشان دهنده آن است که فعالیت های علمی و پروژه های گروهی در طرح جابربن حیان، فرصت تمرین مهارت های مدیریت زمان و برنامه ریزی را فراهم کرده و موجب تقویت خودنظم دهی و افزایش انگیزه یادگیری دانش آموزان می گردد.

کلیدواژه ها:

خودنظم دهی تحصیلی ، انگیزش یادگیری ، مدیریت زمان ، دانش آموزان