بررسی تاثیر آگاهی مدیریتی سبز بر تولید مسئولانه محیط زیستی از طریق رفتار کارکنان سازگار با محیط زیست و مدیریت منابع انسانی سبز(مورد مطالعه:صنعت فولاد استان چهارمحال و بختیاری)

توجه روزافزون به مسائل زیست محیطی و ضرورت حرکت صنایع به سوی توسعه پایدار، اهمیت عوامل مدیریتی و انسانی در تحقق تولید مسئولانه محیط زیستی را افزایش داده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آگاهی مدیریتی سبز بر تولید مسئولانه محیط زیستی با تاکید بر نقش میانجی مدیریت منابع انسانی سبز و رفتار سازگار با محیط زیست کارکنان در صنعت فولاد استان چهارمحال و بختیاری بود. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کارکنان صنعت فولاد استان به تعداد تقریبی ۴۰۰۰ نفر بود که بر اساس جدول کرجسی و مورگان، ۳۵۰ نفر به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ۲۷ گویه ای در طیف پنج درجه ای لیکرت بود که چهار متغیر آگاهی مدیریتی سبز، مدیریت منابع انسانی سبز، رفتار سازگار با محیط زیست کارکنان و تولید مسئولانه محیط زیستی را سنجید. روایی محتوایی ابزار تایید و پایایی آن با آلفای کرونباخ مناسب ارزیابی شد. داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی و بوت استرپ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد آگاهی مدیریتی سبز بر تولید مسئولانه محیط زیستی‎ (β=۰.۲۵)‎، رفتار سازگار با محیط زیست کارکنان‎ (β=۰.۷۵) ‎و مدیریت منابع انسانی سبز‎ (β=۰.۷۰۶) ‎تاثیر مثبت و معنادار دارد. همچنین رفتار سازگار با محیط زیست‎ (β=۰.۴۱) ‎و مدیریت منابع انسانی سبز‎ (β=۰.۲۷) ‎بر تولید مسئولانه محیط زیستی تاثیر مثبت و معناداری داشتند. اثرات غیرمستقیم نیز نقش میانجی هر دو متغیر را تایید کرد. در مجموع، تقویت آگاهی سبز مدیران و تبدیل آن به سیاست های منابع انسانی و رفتارهای محیط زیستی کارکنان، می تواند زمینه ساز ارتقای تولید مسئولانه محیط زیستی در صنعت فولاد باشد.

کلیدواژه ها:

آگاهی مدیریتی سبز ، مدیریت منابع انسانی سبز ، رفتار سازگار با محیط زیست ، تولید مسئولانه محیط زیستی ، صنعت فولاد