ارزیابی تطبیقی توابع بلوغ نرس- سائول و آرنیوس برای پیش بینی مقاومت فشاری بتن

تخمین دقیق مقاومت فشاری بتن درجا، بدون نیاز به آزمون های مخرب، برای برنامه ریزی کارآمد ساخت وساز و ارزیابی ایمنی امری حیاتی است. روش بلوغ، با ایجاد رابطه بین توسعه مقاومت و تاریخچه دما- زمان، یک رویکرد غیرمخرب ارائه می دهد. این مطالعه به بررسی کارایی توابع بلوغ نرس- سائول و آرنیوس در پیش بینی مقاومت فشاری یک طرح اختلاط بتن خاص می پردازد. هدف اصلی، توسعه و اعتبارسنجی یک مدل ریاضی پایه برای تخمین مقاومت در سنین مختلف براساس بلوغ محاسبه شده بود. نمونه های آزمایشگاهی در طول فرآیند عمل آوری مجهز به سنسورهای جاسازی شده برای ثبت داده های دما- زمان شدند. مقاومت فشاری در سنین متعدد به صورت تجربی تعیین گردید. شاخص های بلوغ با استفاده از هر دو تابع نرس- سائول و آرنیوس محاسبه شد. سپس یک رابطه نمایی بین مقاومت و بلوغ از طریق برازش منحنی استخراج گردید. اعتبارسنجی شامل سه سری نمونه مستقل بود که تحت رژیم های دمایی متفاوتی عمل آوری شده بودند. نتایج نشان داد مدل نمایی به دست آمده می تواند با دقت بالا، به ویژه در سنین بالاتر و با استفاده از هریک از شاخص های بلوغ، مقاومت فشاری را پیش بینی کند. تحلیل تطبیقی حاکی از آن بود که پیش بینی های مبتنی بر تابع آرنیوس انطباق به مراتب بهتری با داده های تجربی نشان می دهد، زیرا روش نرس- سائول به طور سیستماتیک مقادیر مقاومت را کمی بیش برآورد می کند. یافته ها تایید می کند که یک تابع کالیبره شده بلوغ- مقاومت، به ویژه تابعی که از رویکرد آرنیوس بهره می برد، ابزاری قابل اعتماد و کاربردی برای تخمین غیرمخرب مقاومت فراهم می کند و می تواند منجر به ایجاد مزایای اقتصادی و ایمنی قابل توجهی در مدیریت ساخت وساز بتن شود.

کلیدواژه ها:

بلوغ بتن ، مقاومت فشاری ، روش نرس-سائول ، روش آرنیوس ، تخمین مقاومت