بررسی رابطه طرحواره بدنی با توجه و تمرکز در کودکان دبستانی: یک مطالعه همبستگی مقطعی

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین طرحواره بدنی و توانایی های توجه و تمرکز در کودکان دبستانی ۷ تا ۹ ساله انجام شد.روش ها: این مطالعه با طرح همبستگی مقطعی روی ۹۱ کودک (۴۷ پسر و ۴۴ دختر) از مدارس ابتدایی شهرستان بروجرد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ اجرا گردید. برای ارزیابی طرحواره بدنی از آزمون فرشته در برف (هماهنگی حرکتی و آگاهی فضایی) و آزمون های عملکرد سیستم دهلیزی (تعادل ایستا و پویا) استفاده شد. توجه و تمرکز با استفاده از آزمون توجه d۲ در چهار شاخص کارایی کل (GZ)، کارایی تمرکز (KL)، خطای حذف (F۱) و خطای ارتکاب (F۲) اندازه گیری شد. به دلیل عدم نرمال بودن توزیع داده ها بر اساس آزمون کلموگروف-اسمیرنوف، از ضریب همبستگی اسپیرمن برای تحلیل روابط استفاده گردید و سطح معنی داری ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد.یافته ها: بین نمره طرحواره بدنی (آزمون فرشته در برف) با شاخص های کارایی کل توجه (۵۷۴/۰r= و ۰۰۱/۰p=) و کارایی تمرکز )۸۳۹/۰r= و ۰۰۱/۰p= ) همبستگی مثبت و معنی داری وجود داشت. همچنین این متغیر با خطای حذف (F۱) همبستگی منفی معنی دار نشان داد)۳۹۸/۰-r= و ۰۰۱/۰(p= . در مقابل، بین طرحواره بدنی و خطای ارتکاب (F۲) هیچ رابطه معنی داری مشاهده نشد (۸۴۹/۰p= و ۰۲/۰(r= عملکرد سیستم دهلیزی نیز با هیچ یک از شاخص های توجه همبستگی معنی داری نداشت)همه مقادیر p بزرگ تر از ۰٫۰۵).

کلیدواژه ها:

طرحواره بدنی ، توجه ، تمرکز ، کودکان ، یکپارچگی حس حرکتی ، آزمون d۲