کاربرد هیدروژل های هوشمند حامل اگزوزوم در بازسازی غضروف مبتلا به استئوآرتریت رویکردی نوین در مهندسی بافت و پزشکی بازساختی

استئوآرتریت یک بیماری پیشرونده مفصلی است که با تخریب غضروف، التهاب مزمن و اختلال در هموستاز ماتریکس خارج سلولی همراه است و بازسازی غضروف آسیب دیده را با چالش مواجه می کند. هدف این مقاله، بررسی ظرفیت هیدروژل های هوشمند حامل اگزوزوم به عنوان یک رویکرد نوین در بازسازی غضروف مبتلا به استئوآرتریت و بررسی مکانیسم های عملکرد، مزایا، چالش های موجود و چشم انداز آینده این سامانه ها است. در این مطالعه مروری، شواهد منتشرشده درباره کاربرد اگزوزوم ها، هیدروژل های زیست مهندسی شده و سامانه های هیدروژل–اگزوزوم در بازسازی غضروف و تعدیل ریزمحیط استئوآرتریت بررسی و یافته های مطالعات پیش بالینی اخیر به صورت توصیفی جمع بندی شدند. شواهد موجود نشان می دهند که هیدروژل ها می توانند با افزایش ماندگاری، محافظت و رهایش کنترل شده اگزوزوم ها، محدودیت های استفاده از اگزوزوم آزاد را کاهش دهند. همچنین، سامانه های هوشمند پاسخگو به محرک هایی مانند گونه های فعال اکسیژن و آنزیم های ماتریکسی، امکان تطبیق رهایش عوامل درمانی با شرایط پاتولوژیک مفصل را فراهم می کنند. این سامانه ها از طریق کاهش التهاب و استرس اکسیداتیو، مهار مرگ و پیری سلولی و تقویت سنتز ماتریکس خارج سلولی، بازسازی غضروف را در مدل های پیش بالینی بهبود داده اند. در مجموع، ترکیب اگزوزوم های مهندسی شده با هیدروژل های هوشمند می تواند مسیر امیدوارکننده ای برای توسعه درمان های هدفمند و بدون سلول در استئوآرتریت باشد؛ با این حال، استانداردسازی، ایمنی بلندمدت و تایید اثربخشی بالینی همچنان نیازمند بررسی های بیشتر است.

کلیدواژه ها:

استئوآرتریت ، اگزوزوم ، هیدروژل های هوشمند ، بازسازی غضروف ، مهندسی بافت ، پزشکی بازساختی