میکروبیوتای درون توموری و نقش آن در پیشرفت سرطان

پژوهش های اخیر نشان می دهند که تومورها محیط هایی استریل نیستند و میزبان اکوسیستم های پیچیده ای از میکروارگانیسم ها هستند که نقش کلیدی در زیست شناسی سرطان دارند. هدف از این مطالعه مروری، بررسی جامع نقش میکروبیوتای درون توموری در پیشرفت سرطان، تحلیل مکانیسم های سلولی و مولکولی مرتبط و ارزیابی پتانسیل آن ها به عنوان نشانگرهای زیستی تشخیص و پیش آگهی است. در این راستا، با مرور مقالات و یافته های نوین، مسیرهای ورود میکروارگانیسم ها به بافت تومور شامل نفوذ از سدهای مخاطی، جریان خون، سیستم لنفاوی و متاستاز توام بررسی شد. یافته ها نشان می دهد که میکروارگانیسم های درون توموری دارای توزیع فضایی و سلولی ناهمگون و کاملا سازمان یافته هستند و عمدتا در داخل سلول های سرطانی و ایمنی قرار می گیرند. این میکروارگانیسم ها از دو مسیر اصلی مستقیم (ایجاد آسیب در ماده ژنتیکی، تغییرات اپی ژنتیک و فعال سازی مسیرهای سیگنالینگ سرطان زا) و غیرمستقیم (تولید متابولیت ها، ایجاد التهاب مزمن، تنظیم مسیرهای مرگ سلولی و تسهیل روند متاستاز) موجب تغییر ریزمحیط تومور، سرکوب سیستم ایمنی و پیشرفت بیماری می شوند. اگرچه شناسایی ترکیب این جوامع میکروبی پتانسیل بالایی برای پیش بینی وضعیت بالینی بیماران دارد، اما موانع متعددی نظیر زیست توده بسیار پایین و خطرات آلودگی های محیطی، چالش های جدی ایجاد کرده است. نتایج نشان می دهد که برای غلبه بر این چالش ها، استفاده از کنترل های آزمایشگاهی سخت گیرانه، الگوریتم های محاسباتی آلودگی زدایی و بهره گیری از فناوری های نوین نظیر رویکردهای چندگانه مولکولی و ترانس کریپتومیکس فضایی ضروری است تا بتوان از این ظرفیت در توسعه پزشکی شخصی سازی شده بهره برد.

کلیدواژه ها:

میکروبیوتای درون توموری ، ریزمحیط تومور ، ناهمگونی سلولی ، ناهمگونی فضایی ، نشانگرهای زیستی