مهارت پرسشگری معلم در مواجهه با پاسخ های تولیدشده توسط هوش مصنوعی

پرسشگری هدفمند معلم موثرترین ابزار او برای تبدیل یک پاسخ آماده ی هوش مصنوعی به فرصت یادگیری است. گسترش مدل های زبانی بزرگ باعث شده دانش آموزان و دانشجویان بتوانند در چند ثانیه به پاسخی روان و منسجم برسند؛ پاسخی که ممکن است درست، ناقص یا حتی کاملا نادرست باشد. در چنین وضعیتی، پرسش از چه کسی پاسخ را می داند؟ به چگونه می توان فهمید یادگیرنده پاسخ را فهمیده است؟ تغییر می کند. این مقاله با رویکردی کیفی و با روش تحلیل محتوای اسنادی، ادبیات نظری و پژوهشی مرتبط با پرسشگری آموزشی، تفکر انتقادی، سنجش تکوینی و کاربرد آموزشی هوش مصنوعی مولد را بررسی می کند و بر پایه ی آن چارچوبی مفهومی برای مهارت پرسشگری معلم در مواجهه با پاسخ های تولیدشده توسط هوش مصنوعی ارائه می دهد. چارچوب پیشنهادی از پنج دسته پرسش (تاییدی، ردیابی فرایند، ارزیابی انتقادی، کاربستی و فراشناختی) و چهار مولفه ی پشتیبان (دانش محتوایی، سواد هوش مصنوعی، طراحی تکلیف و فرهنگ کلاسی) تشکیل شده است. یافته های این مطالعه ی مفهومی تجربی نیستند و باید در پژوهش های میدانی آتی آزموده شوند.

کلیدواژه ها:

پرسشگری معلم ، هوش مصنوعی مولد ، تفکر انتقادی ، سنجش تکوینی ، سواد هوش مصنوعی ، مدل های زبانی بزرگ