تقویت مهارت های اجتماعی-عاطفی (SEL) در دانش آموزان

مهارت های اجتماعی عاطفی (SEL) از مولفه های اساسی رشد همه جانبه دانش آموزان به شمار می روند و نقش مهمی در بهبود روابط بین فردی، افزایش خودآگاهی، مدیریت هیجان ها، تقویت همدلی، تصمیم گیری مسئولانه و سازگاری با محیط مدرسه دارند. دانش آموزان در جریان زندگی تحصیلی خود با موقعیت های متنوعی مانند همکاری در فعالیت های گروهی، حل تعارض با همسالان، مواجهه با شکست، کنترل خشم، مدیریت اضطراب امتحان و برقراری ارتباط موثر با معلمان روبه رو می شوند. برخورداری از مهارت های اجتماعی عاطفی به آنان کمک می کند تا این موقعیت ها را با آگاهی، مسئولیت پذیری و انعطاف پذیری بیشتری مدیریت کنند. هدف پژوهش حاضر، بررسی راهکارهای تقویت مهارت های اجتماعی عاطفی در دانش آموزان و تبیین نقش خانواده، مدرسه، معلمان و فعالیت های آموزشی در پرورش این مهارت هاست. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و از طریق مطالعه منابع مکتوب مرتبط انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش مستقیم مهارت های هیجانی، فراهم کردن فرصت تعامل اجتماعی، استفاده از یادگیری مشارکتی، الگوسازی رفتاری معلمان، آموزش حل مسئله، تقویت همدلی و ایجاد محیطی امن و حمایتگر می توانند در رشد شایستگی های اجتماعی عاطفی دانش آموزان موثر باشند. همچنین، هماهنگی میان خانواده و مدرسه و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان، زمینه مناسبی برای تعمیم این مهارت ها به موقعیت های واقعی زندگی فراهم می کند. بر این اساس، تقویت مهارت های اجتماعی عاطفی باید به عنوان بخشی مستمر از فرایند تعلیم و تربیت مورد توجه قرار گیرد، نه فعالیتی محدود و مقطعی.

کلیدواژه ها:

یادگیری اجتماعی عاطفی ، مهارت های اجتماعی ، خودآگاهی ، خودمدیریتی ، همدلی ، دانش آموزان ، آموزش و پرورش