تاثیر بازی های آموزشی در یادگیری دانش آموزان

بازی به عنوان یکی از فعالیت های طبیعی و جذاب دوران کودکی، از ظرفیت قابل توجهی برای ایجاد محیط های یادگیری فعال، مشارکتی و لذت بخش برخوردار است. استفاده هدفمند از بازی های آموزشی در فرایند تعلیم و تربیت می تواند فاصله میان آموزش رسمی و تجربه های واقعی دانش آموزان را کاهش دهد و زمینه مشارکت بیشتر آنان در فعالیت های یادگیری را فراهم سازد. بازی های آموزشی، برخلاف بازی های صرفا سرگرم کننده، با اهداف آموزشی مشخص طراحی یا انتخاب می شوند و می توانند مفاهیم درسی را در قالب فعالیت های تعاملی، مسئله محور و تجربه محور ارائه کنند. پژوهش های انجام شده در ایران نشان داده اند که به کارگیری بازی های آموزشی و بازی های رایانه ای آموزشی می تواند در بهبود یادگیری، پیشرفت تحصیلی، خلاقیت، مهارت های اجتماعی و برخی توانایی های شناختی دانش آموزان موثر باشد. همچنین، بازی محور کردن آموزش می تواند با افزایش انگیزه و توجه دانش آموزان، آنان را از دریافت کننده منفعل اطلاعات به مشارکت کننده فعال در فرایند یادگیری تبدیل کند. با این حال، اثربخشی بازی آموزشی به عواملی همچون تناسب بازی با سن و سطح شناختی دانش آموز، ارتباط آن با اهداف برنامه درسی، کیفیت طراحی، نقش معلم و نحوه بازخورددهی وابسته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بازی های آموزشی بر یادگیری دانش آموزان و تحلیل ظرفیت های آموزشی این شیوه، با استفاده از روش مطالعه اسنادی و بررسی یافته های پژوهش های ایرانی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده برنامه ریزی شده از بازی های آموزشی می تواند به تقویت یادگیری مفهومی، افزایش مشارکت، بهبود نگرش نسبت به یادگیری و ایجاد فرصت برای تمرین و تثبیت آموخته ها کمک کند.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، یادگیری ، دانش آموزان ، آموزش بازی محور ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری فعال