نقش مشاور مدرسه در شناسایی و حمایت از دانش آموزان تیزهوش کم پیشرفت

دانش آموزان تیزهوش کم پیشرفت گروهی از دانش آموزان هستند که با وجود برخورداری از توانایی های شناختی و استعدادهای بالقوه، عملکرد تحصیلی آنان با سطح توانایی هایشان تناسب ندارد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش مشاور مدرسه در شناسایی و حمایت از دانش آموزان تیزهوش کم پیشرفت است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی و کتابخانه ای انجام شده است. برای گردآوری اطلاعات، منابع علمی مرتبط با تیزهوشی، کم پیشرفتی تحصیلی، عوامل موثر بر عملکرد دانش آموزان تیزهوش و نقش مشاور مدرسه بررسی و تحلیل شد. یافته ها نشان داد که کم پیشرفتی دانش آموزان تیزهوش پدیده ای چندعاملی است و عواملی مانند کاهش انگیزش تحصیلی، کمال گرایی، اضطراب، ضعف خودکارآمدی، نداشتن مهارت های مطالعه و خودتنظیمی، مشکلات خانوادگی و نامتناسب بودن شرایط آموزشی می توانند در شکل گیری آن نقش داشته باشند. همچنین مشخص شد که شناسایی این دانش آموزان نباید صرفا بر اساس نمرات تحصیلی انجام شود، بلکه بررسی توانایی های شناختی، خلاقیت، علایق، ویژگی های عاطفی، رفتارهای کلاسی و شرایط خانوادگی و مدرسه ای نیز ضروری است. مشاور مدرسه می تواند با ارزیابی جامع، گفت وگوی فردی، تقویت انگیزه و خودکارآمدی، آموزش مهارت های یادگیری، کاهش اضطراب و ایجاد هماهنگی میان دانش آموز، معلم و خانواده، نقش مهمی در حمایت از این گروه ایفا کند. در مجموع، نتایج نشان می دهد که رویکردی فردمحور، جامع و مستمر در فرایند شناسایی و حمایت می تواند به کاهش کم پیشرفتی و شکوفایی ظرفیت های تحصیلی و روانی دانش آموزان تیزهوش کمک کند.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان تیزهوش ، کم پیشرفتی تحصیلی ، مشاور مدرسه ، شناسایی استعداد ، حمایت روان شناختی