آینده همکاری انسان و هوش مصنوعی در مراقبت های سلامت روان: فرصت های نوین برای پایش،مداخله و حمایت از بیماران مبتلا به اختلالات روانی در عصر فناوری هوشمند

هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های نوظهور، در سال های اخیر در حوزه سلامت روان و روان پرستاری مورد توجه فزاینده قرار گرفته است. هدف این مقاله تبیین مفهوم هوش مصنوعی، معرفی ابزارهای مبتنی بر آن و تحلیل کاربردها و ملاحظات به کارگیری این فناوری در روان پرستاری و مراقبت سلامت روان است. مطالعه حاضر با رویکرد مرور تحلیلی تلفیقی، شواهد مرتبط با کارکردهای هوش مصنوعی در غربالگری و تشخیص زودهنگام، پایش مستمر علائم، پیش بینی خطر، مداخله و مراقبت شخصی سازی شده را گردآوری و یکپارچه سازی می کند. نتایج نشان می دهد که الگوریتم های یادگیری ماشین و سامانه های مبتنی بر داده می توانند با تحلیل داده های چندمنبعی (از جمله پرونده الکترونیک سلامت، داده های رفتاری و گفتاری، و اطلاعات حاصل از تلفن همراه و ابزارهای پوشیدنی) به شناسایی به موقع تغییرات وضعیت روانی، ارتقای تصمیم گیری بالینی و تسهیل برخی فرایندهای مراقبتی مانند پایش اولیه و مستندسازی کمک کنند. همچنین ابزارهایی نظیر چت بات ها، سامانه های توصیه گر و مداخلات انطباقی بهنگام ظرفیت افزایش دسترس پذیری و فردمحوری مراقبت را دارند. با این حال، چالش هایی مانند سوگیری الگوریتمی، محدودیت تفسیرپذیری، تهدید محرمانگی داده ها، ابهام مسئولیت در خطاها و خطر تضعیف رابطه درمانی مطرح است. در جمع بندی، هوش مصنوعی باید به عنوان ابزار تصمیم یار و مکمل مراقبت روان پرستانه، تحت نظارت متخصص انسانی و در چارچوب اصول اخلاقی، حقوق بیمار و حساسیت فرهنگی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، روان پرستاری ، سلامت روان ، تشخیص زودهنگام ، مراقبت شخصی سازی شده