بررسی تاثیر سطوح مختلف بیوچار بقایای بستر قارچ بر برخی خصوصیات شیمیایی زهاب

فقر مواد آلی در خاک­ های ایران موجب مصرف بی رویه کود­های شیمیایی و به ­دنبال آن افزایش آبشویی عناصر غذایی و آلودگی منابع آبی گردیده است. بنابراین استفاده از بهبود دهنده­ های طبیعی خاک مانند بیوچار در سال­ های اخیر اهمیت زیادی پیدا کرده است. در همین راستا با توجه به صنعت رو به رشد تولید قارچ و بستر باقی­ مانده ناشی از آن، در این تحقیق به بررسی تاثیر کاربرد بیوچار بقایای بستر قارچ بر کاهش میزان آبشویی برخی عناصر شیمیایی در زهاب و در نتیجه افزایش عناصر غذایی در دسترس گیاه کاهو، رقم اهوازی پرداخته شد. طرح آزمایشی نیز به­صورت کامل تصادفی با چهار تیمار و شش تکرار و به­صورت گلدانی اجرا شد. سطوح مختلف تیمار،  صفر، ۱۰، ۱۵ و ۲۰ گرم بیوچار به ازای یک کیلوگرم خاک به­ترتیب با نام B۴, B۳, B۲ , B۱ نامگذاری شده­اند. اندازه گیری ­ها شامل، اندازه ­گیری میزان نیترات، سدیم، کلسیم و پتاسیم، هدایت الکتریکی و اسیدیته زهاب در هشت مرحله زمانی از کشت به فواصل یک هفته­ای انجام شد. نتایج نشان داد تیمار B۴ در سطح یک درصد ارتباط معناداری با تغییرات غلظت نیترات، کلسیم، سدیم، پتاسیم، EC و pH در زهاب داشت. تیمار B۴ موجب بیشترین تاثیر کاهشی شامل ۴۳، ۸/۱۶، ۷/۲۸، ۲/۱۹ و ۱۸ درصد به­ترتیب در میزان نیترات، سدیم، کلسیم، پتاسیم، هدایت الکتریکی و افزایش ۹۳/۰ درصدی اسیدیته زهاب خروجی نسبت به تیمار شاهد شد. در حالی که بیشترین میزان اندازه گیری مقادیر نیترات، سدیم، کلسیم، پتاسیم، EC و کمترین مقدار pH زهاب، در تیمار B۱ بود.

کلیدواژه ها:

سدیم ، کلسیم ، منزیم: نیترات: اسیدیته ، هدایت الکتریکی