ارائه مدل توسعه ی جایگاه ورزش در مواجهه با تهاجم فرهنگی و اجتماعی در میادین ورزشی

پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و با استفاده از روش داده بنیاد (مدل سیستماتیک اشتراوس و کوربین) انجام شده است که ازنظر هدف بنیادی و ازنظر جمع آوری داده ها به صورت میدانی انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق حاضر، شامل ورزشکاران، مربیان، مدیران ورزشی، مسئولان فدراسیون ها، پژوهشگران، کارشناسان فرهنگی و اجتماعی و نمایندگان رسانه ها می باشد که به روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شده اند (۲۰ نفر). تجزیه وتحلیل داده ها جهت کدگذاری باز، محوری و گزینشی از رویکرد کیفی گراندد تئوری (تئوری زمینه ای) استفاده شد و با تحلیل مصاحبه ها، کدگذاری باز انجام گرفت. بر اساس کدهای باز شناسایی شده، کدهای محوری شکل گرفتند و به کمک کدگذاری انتخابی مدل نظری توسعه پیدا کرد، سپس مدل پارادایمی با نظر خبرگان مورد تایید قرار گرفت. الگوی توسعه ی جایگاه ورزش در مواجهه با تهاجم فرهنگی و اجتماعی در میادین ورزشی، متاثر از شرایط علی (تهاجم فرهنگی، تهاجم اجتماعی، جهانی شدن و همبستگی فرهنگی) است و با در نظر گرفتن راهبردهای استخراجی (توسعه آموزش و فرهنگ ورزشی، بهبود زیرساخت ها و تقویت حمایت های مالی) که متاثر از شرایط زمینه ای (توسعه آموزش و ساختار اجتماعی و نظام آموزشی) و شرایط مداخله گر (فرهنگی، اجتماعی و ساختاری) می باشد، می تواند منجر به پیامدهای توسعه فرهنگی، تحول اقتصادی و رشد اجتماعی گردد.

کلیدواژه ها:

جایگاه ورزش ، تهاجم فرهنگی ، تهاجم اجتماعی ، ارزش های اجتماعی