تدوین مدل پیش بینی اضطراب امتحان براساس سبک های تبیینی و مهارت های مقابله معنوی با میانجیگری ترس از ارزیابی منفی در میان دانش آموزان دبیرستانی ایرانی

زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر، تعیین برازش مدل پیش بینی اضطراب امتحان براساس سبک های تبیینی و مهارت های مقابله معنوی با میانجی گری ترس از ارزیابی منفی بود. روش بررسی: روش پژوهش حاضر تحلیلی و از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان دختر و پسر دوره دوم متوسطه مدارس دولتی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بودند. تعداد افراد نمونه حداقل ۴۰۰ دانش آموز بود. روش نمونه گیری در این پژوهش تصادفی خوشه ای بود. دانش آموزان موردبررسی پرسش نامه های سبک تبیینی، مقیاس مقابله معنوی، مقیاس ترس از ارزیابی منفی و پرسش نامه اضطراب امتحان را تکمیل کردند. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد سبک تبیینی خوش بینی (۰/۷۰-=β) و ترس از ارزیابی منفی (۰/۸۶=β) به صورت مستقیم بر اضطراب امتحان اثر دارند. سبک تبیینی خوش بینی به صورت غیرمستقیم به واسطه ترس از ارزیابی منفی بر اضطراب امتحان اثر داشت (۰/۰۵>P). مهارت های مقابله معنوی به صورت غیرمستقیم به واسطه ترس از ارزیابی منفی بر اضطراب امتحان اثر داشتند (۰/۰۵>P). متغیر ترس از ارزیابی منفی، میانجی مناسبی بین سبک های تبینی و مهارت های مقابله معنوی و اضطراب امتحان است و مدل برازش مناسبی دارد (۰/۰۵>P). نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش، برای کاهش اضطراب دانش آموزان می توان سبک خوش بینی را ارتقا و مهارت های مقابله معنوی را پرورش داد و میزان سبک بدبینی و ترس از ارزیابی منفی را کاهش داد.

کلیدواژه ها:

Test Anxiety ، Spirituality ، Coping Skills ، اضطراب امتحان ، معنویت ، مهارت های مقابله