در این پژوهش، تاثیر فرآیندهای دیاژنتیکی (دیاژنز تدفینی) بر روی سازندهای کربناته دوران دوم و سوم حوضهی رسوبی لرستان مورد بررسی قرار گرفته است. در راستای این هدف، بیش از ۸۰۰ مقطع نازک رسوبی مورد مطالعه سنگشناسی قرار گرفته است. عوارض ناشی از دیاژنز تدفینی در دو گروه فشردگی فیزیکی و شیمیایی قرار میگیرند. از عوارض ناشی از
تراکم فیزیکی در
سنگهای کربناته مورد مطالعه میتوان به انواع تماس بین دانهها (نقطهای، طولی، محدب-مقعر)، ایجاد فابریک دانه به دانه، چرخش تلسکوپی دانهها، کاهش تخلخل در دانههای درشتتر به دلیل تغییر بستهبندی از حالت کوبیک به حالت رومبوئدری دانهها، قرارگیری دانههای طویل به موازات سطوح لایهبندی، نازکشدگی پوسته آلوکمها ، شکستگی درجای دانهها، شکستگی پوستهی آلوکمها و نفوذ سیمان به درون دانهها، شکستگی پوشش میکرایتی - دانه و سیمان، شکستگی پوششهای ااییدی، اسپاستولیتی شدن دانههای ااییدی، لهشدگی پلوئیدها، ریزش پوششهای میکرایتی، شکستگی دانهها ناشی از تبلور مجدد بلورهای سیمان، شکستگی زمینه سنگ و ایجاد تخلخل و دگرشکلی پلاستیک دانهها اشاره کرد. عوارض انحلال فشاری در چندین دسته درزههای انحلالی، رگچههای انحلالی، استیلولیتها و استیلوموتلها قرار میگیرند. از عوارض انحلال فشاری ناشی از تاثیر استیلولیتها میتوان به انحلال دانه و حذف بخشی از آن، انحلال زمینه سنگ، انحلال سیمان، انحلال بلورهای دولومیت در طی دیاژنز تدفینی، انحلال دانههای ناپایدار و ایجاد فابریک درهم در اثر تراکم شیمایی شدید و تشکیل سیمان تدفینی در بین دانهها، ایجاد سدهای دیاژنتیکی از طریق تهنشست شیمیایی مواد نامحلول در امتداد آن، تشکیل ندولهایی از مواد نامحلول در قله استیلولیتها، استیلولیتی شدن چند مرحلهای، جابه جایی دانهها نسبت به هم، تشکیل گرهکهای دیاژنزی از طریق تشکیل استیلوموتلها، جابه جایی شکستگیها، دولومیتی شدن از طریق مجاری استیلولیتی، ایجاد تخلخل استیلولیتی و درهم فرو رفتن بیش از حد دانهها به دلیل عمل فشار–انحلال شدید اشاره کرد. عوارض ناشی از انحلال فشاری (استیلولیتها) بیشتر در سازندهای دوران دوم با سنگشناسی غالب مادستونی دیده میشود، درحالی که عوارض فشردگی فیزیکی بیشتر در سازندهای دوران سوم با سنگشناسی غالب پکستونی و گرینستونی دیده میشود.