مروری بر خواص پلاسمونیک نانوذرات هسته پوسته دوفلزی

در سال های اخیر نانوذرات هسته پوسته دوفلزی به دلیل قابلیت تنظیم دقیق پاسخ اپتیکی از طریق متغیرهای ساختاری توجه گسترده ای را به خود جلب کرده اند. در این مقاله عوامل ساختاری موثر بر تشدید پلاسمون سطحی جایگزیده (LSPR) و تقویت میدان الکتریکی بررسی شده است. هدف اصلی بررسی جامع چگونگی کنترل پاسخ اپتیکی این نانوساختارها از طریق تنظیم متغیرهای مختلف از جمله شکل هندسی، ذره اندازه، هسته ضخامت پوسته و ترکیب فلزی است. به عنوان چارچوب نظری با استفاده از مدل هیبریداسیون پلاسمونی نشان داده می شود که برهم کنش میان مدهای پلاسمونی هسته و پوسته موجب پدیده انشعاب انرژی می شود که موقعیت طیفی و شدت قله جذب را تعیین می کنند. نتایج حاصل از مطالعات شبیه سازی و تجربی نشان می دهد که نانوساختارهای با انحنای بالا به خصوص نانوستاره های هسته پوسته به سبب تمرکز میدان الکتریکی در نوک ها و ایجاد نقاط داغ عملکرد برتری در کاربردهایی مانند طیف سنجی رامان تقویت شده سطحی (SERS) و حسگرهای پلاسمونیک دارند. این مرور نشان می دهد که بهینه سازی هم زمان هندسه ذره و ترکیب فلزی می تواند پایداری شیمیایی و حساسیت اپتیکی را توامان افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

نانوساختار هسته پوسته دوفلزی ، تشدید پلاسمون سطحی موضعی (LSPR) ، هیبریداسیون پلاسمونی ، تقویت میدان الکتریکی ، SERS ، سطح مقطع خاموشی